Ocena brak

PROBLEMY ZWIĄZANE Z OGRANICZONYMI ZASOBAMI PERSONELU

Autor /kokoszka Dodano /28.05.2014

Niekiedy przeszkodą w rozpoczęciu programu dialektycznej terapii behawioralnej są ograniczone zasoby personelu. Na przykład tylko nieliczni pracownicy danej instytucji mogą znać zasady dialektycznej terapii behawioralnej, a na terenach wiejskich, w promieniu wielu kilometrów, może być bardzo mało specjalistów w zakresie zdrowia psychicznego. Bywa również tak, że w prywatnej klinice jest zbyt mało personelu, by zapewnić wszechstronne leczenie w ramach tej terapii. Jeżeli liczba pracowników jest wystarczająca, lecz tylko nieliczni znają dialektyczną terapię behawioralną, kwestią priorytetową, którą omawiamy poniżej, staje się szkolenie. Na terenach niezamieszkanych, na których w najbliższej okolicy brakuje’specjalistów w dziedzinie zdrowia psychicznego, można stworzyć zespół dzięki regularnym, cotygodniowym konsultacjom prowadzonym telefonicznie lub pocztą elektroniczną. Pacjenci mogą się leczyć odmiennymi metodami w różnych miejscach (np. uczestniczyć w terapii indywidualnej i w grupie treningu umiejętności w dwóch różnych miejscach), a terapeuci mogą omówić przez; telefon trudności związane z prowadzonym leczeniem. Może być również tak, że terapeuci oferują wszystkie metody w jednym miejscu, ale konsultują się telefonicznie lub pocztą elektroniczną z terapeutami w innej instytucji leczącej podobnych pacjentów.

W wypadku praktyki prywatnej istnieje wiele możliwości do wyboru. Klinicysta może podjąć współpracę z terapeutami prywatnymi pragnącymi stworzyć zespół zajmujący się dialektyczną terapią behawioralną. Specjalista kliniczny może też rozpocząć prowadzenie tej terapii na małą skalę, a następnie stopniowo budować coraz bardziej wszechstronny program dzięki przyłączającym się przeszkolonym terapeutom. Tryb pracy zespołowej uważa się za istniejący (a funkcję rozwijania umiejętności terapeuty i zwiększania jego motywacji za spełnioną), jeśli jest przynajmniej jedna osoba, z którą terapeuta omawia swoją pracę kliniczną, aby podwyższyć własną motywację, zachować wierność zasadom dialektycznej terapii behawioralnej oraz zwiększyć swoje kompetencje w dziedzinie tej terapii.

Zasoby personelu mogą ograniczyć wszechstronność leczenia oferowanego w ramach dialektycznej terapii behawioralnej. Dana grupa terapeutów może na przykład chcieć i potrafić prowadzić trening umiejętności, podczas gdy specjalista prowadzący praktykę prywatną może zapewnić indywidualne sesje terapeutyczne, ale nie trening umiejętności. Należy podkreślić, że dotychczasowe dane potwierdzające skuteczność dialektycznej terapii behawioralnej odnoszą się do programów, które uwzględniały wszystkie cztery elementy terapii (trening umiejętności, terapia indywidualna, konsultacje telefoniczne, zespół konsultacyjny terapeutów). Nigdzie jednak nie jest powiedziane, że jedna instytucja musi zapewniać wszystkie cztery metody leczenia. Uniwersytet Waszyngtoński i tamtejsza klinika oferują trening umiejętności osobom, które chodzą na sesje indywidualne z psychoterapeutą środowiskowym. W takich wypadkach jest wymagane sporządzenie umowy na piśmie, z której wynika, że terapeuta indywidualny staje się terapeutą prowadzącym, który będzie prowadził konsultacje telefoniczne i interweniował w sytuacjach kryzysowych, a także nauczy pacjenta stosowania umiejętności nabytych w trakcie dialektycznej terapii behawioralnej. Krótko mówiąc, mimo że nie zawsze oczekuje się, by terapeuta indywidualny był specjalnie przeszkolony w dialektycznej terapii behawioralnej, wymaga się od niego, żeby zajął się wdrażaniem i rozwijaniem umiejętności nabytych przez pacjenta.

W środowiskowym systemie opieki psychiatrycznej konsultacje związane z umiejętnościami wyuczonymi podczas dialektycznej terapii behawioralnej są często prowadzone przez zespoły po godzinach pracy przychodni. W takich wypadkach niezmiernie istotne jest to, aby członkowie tych zespołów zażądali również od terapeutów indywidualnych udzielania konsultacji telefonicznych pacjentom. W niektórych instytucjach jest to niemożliwe ze względu na wymóg administra-cyjny, by osoby z personelu nie odbierały telefonów od pacjentów po godzinach pracy. Choć uważamy, że taka polityka obniża standard opieki oferowanej pacjentom, w takich wypadkach terapeuci indywidualni powinni dostarczać osobom prowadzącym konsultacje telefoniczne aktualny plan leczenia i plan zarządzania sytuacjami kryzysowymi, natomiast liderzy grup treningu umiejętności powinni informować ich, jaki moduł umiejętności jest obecnie przedmiotem treningu. Skoro osoby prowadzące konsultacje telefoniczne po godzinach doradzają pacjentom w sprawach dialektycznej terapii behawioralnej, nie ma powodu, dla którego nie powinny być uważane za członków zespołu konsultacyjnego w ramach programu dialektycznej terapii behawioralnej.

 

Podobne prace

Do góry