Ocena brak

Problemy rehabilitacji i pomocy niepełnosprawnym w domu rodzinnym, przedszkolu i szkole

Autor /Beniamin Dodano /02.09.2011

Według projektu ogólnej definicji pojęcia osoba niepełnosprawna -niepełnosprawną jest osoba, której obniżona sprawność funkcjonalna (sensoryczna, fizyczna i/lub psychiczna) trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, naukę, pracę oraz pełnienie ról właści­wych dla płci i wieku, zgodnie z normami prawnymi i zwyczajowymi (Szczepankowska, 1994, s. 11). Niepełnosprawność dotknąć może jednostkę w różnym wieku. W każdym więc społeczeństwie spotykamy się z nie­pełnosprawnymi dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi. Wszystkich nie­pełnosprawnych, niezależnie od wieku, zobowiązani jesteśmy objąć proce­sem rehabilitacji i udzielać im pomocy. Proces rehabilitacji, jak i rodzaj pomocy jest zróżnicowany w zależności od wieku osoby niepełnosprawnej, rodzaju i stopnia jej niepełnosprawności. Niezależnie jednak od tej specyfiki tak w procesie rehabilitacji, jak i udzielania pomocy istnieją pewne określo­ne, podstawowe i wspólne założenia, cele i zadania dla rehabilitacji, rewali­dacji osób niepełnosprawnych.

W odniesieniu do wszystkich grup wiekowych osób niepełnosprawnych rehabilitacja polega na „przywracaniu sprawności uszkodzonych organów jednostki lub usprawnianiu jej funkcji, przygotowaniu jej do samodzielnego radzenia sobie w życiu codziennym, do korzystania z różnych form kształ­cenia, do wykonywania pracy oraz na stwarzaniu w środowisku społecznym i otoczeniu fizycznym odpowiednich warunków dla prawidłowego funkcjonowania tej jednostki" (Hulek, 1977, s.ll).

Zdaniem A. Hulka, trzeba zdawać sobie wyraźnie sprawę, że istotne zna­czenie w tym działaniu ma stworzenie jednostce niepełnosprawnej optymal­nych warunków podczas procesu rehabilitacji, a później także w jej życiu w domu, szkole, zakładzie pracy oraz różnych formach rekreacji.

Z powyższych rozważań wynika, że ostatecznym celem rehabilitacji po­winno być maksymalne włączenie osób niepełnosprawnych w normalne społeczeństwo (normalizacja).

Celem zabiegów pedagogicznych w procesie rehabilitacji jest przywróce­nie wartości życiu osobistemu i zbiorowemu ludzi niepełnosprawnych, czyli przywracanie ludzi niepełnosprawnych sobie i społeczeństwu (Szczepański, 1977, s. 6). Realizując ten cel, należy uczyć ich radzenia sobie ze swoją uło­mnością, nowymi reakcjami ludzi na ich sytuację oraz dawać im poczucie wartości osobistej i społecznej. Dla osiągnięcia tego celu nie bez znaczenia są postawy środowiska ludzi pełnosprawnych wobec osób niepełnospraw­nych. Biorąc ten fakt pod uwagę, trzeba koniecznie wychowywać i uczyć lu­dzi pełnosprawnych swoistej kultury i gotowości niesienia pomocy poprzez postawy, zachowania i działania umożliwiające niepełnosprawnym odnaleźć nową wartość i sens swojego życia, zwłaszcza wtedy, kiedy niepeł­nosprawność powstała po okresie ich pełnej sprawności.

W procesie rehabilitacji oddziałuje się na jednostki niepełnosprawne w trzech zakresach, a mianowicie:

Zdaniem A. Hulka (1977, s. 11), między tymi trzema obszarami oddziały­wań rehabilitacyjnych istnieją określone związki. Oddziaływania te dopiero wtedy mogą być skuteczne i dają trwałe efekty, jeśli podejmowane są w spo­sób łączny i skoordynowany, oraz pod warunkiem, że towarzyszy im korzy­stne wsparcie środowiska społecznego.

Realizacja wyszczególnionych celów i zadań procesu rehabilitacji oraz udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym odbywa się głównie w trzech różnych środowiskach: w domu rodzinnym, przedszkolu i szkole.

Każde z tych środowisk podejmuje się (w sobie tylko właściwy sposób) reali­zacji zadań procesu rehabilitacji i udzielać wsparcia osobom niepełnosprawnym.

Podobne prace

Do góry