Ocena brak

Problemy definicyjne dotyczące przestępczości zorganizowanej w UE

Autor /michol Dodano /22.07.2011

Problem definicji przestępczości zorganizowanej jest bardzo kontrowersyjny i skomplikowany z uwagi na różnorodność form jej występowania i dużą zmienność. Problem tkwi mniej w pojęciu „przestępstwo”, bardziej w określeniu „organizacja”. Przestępczość zorganizowana jest pewnym kontinuum; istnieją grupy przestępcze słabo, średnio i wysoko zorganizowane. W różnych regionach świata, krajach i częściach krajów ma ona w rzeczywistości odmienne przejawy. Na forum międzynarodowym próby zdefiniowania przestępczości zorganizowanej zmierzają w dwóch kierunkach:

  • pierwszym z nich jest określanie przestępczości zorganizowanej poprzez wskazanie trzech elementów: struktury korporacyjnej, działalności w celu osiągnięcia zysków oraz działania o charakterze bezprawnym, opartym na zastraszaniu i korupcji;

  • drugi kierunek opiera się o analizę zagrożeń wynikających przestępczości zorganizowanej, a więc z uwzględnieniem wagi problemu oraz ponadnarodowego charakteru przestępstw popełnianych w ramach przestępczości zorganizowanej, a także poprzez wskazanie takich czynów przestępczych, jak terroryzm, handel narkotykami, handel bronią i ludźmi, przestępstwa przeciwko środowisku i własności kulturalnej, przestępstwa komputerowe, korupcja, legalizowanie dochodów pochodzących z przestępstw.

Nowe badania kryminologiczne wykazują pewne charakterystyczne cechy przestępczości zorganizowanej. Są nimi:

  • złożone, międzynarodowe organizacje sprawców o coraz wyższej jakości struktury i zamaskowania;

  • coraz większy profesjonalizm sprawców, głęboka konspiracja i stosowanie najnowocześniejszych środków komunikacji;

  • różnorodne metody przemytu w warunkach swobody w ruchu osobowym i towarowym;

  • gotowość użycia przemocy i rygorystyczne jej stosowanie.

Rada Unii Europejskiej w przyjętym 21 grudnia 1998 roku dokumencie Wspólne Działanie definiuje organizację przestępczą „jako zorganizowaną grupę powołaną na pewien okres, składającą się z więcej niż dwóch osób działających wspólnie w celu popełnienia przestępstw podlegających karze pozbawienia wolności do wysokości przynajmniej czterech lat lub karze surowszej, w zależności od tego, czy przestępstwa takie są celem samym w sobie czy środkiem do uzyskania korzyści majątkowych oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, w zależności od wpływu na działalność władz publicznych” (Joint Action No. 98/733/JHA of 21 December 1998).

Komisja Europejska zalicza do podstawowych znamion przestępczości zorganizowanej: współpracę co najmniej trzech osób, trwającą przez dłuższy lub nieokreślony czas; sprawcy podejrzani lub skazani za popełnienie poważnych przestępstw kryminalnych; działanie w celu uzyskania korzyści lub władzy. Dodatkowo wymienia się: wykonywanie określonego zadania lub pełnienie określonej funkcji przez każdego z członków grupy, wykorzystanie różnych form wewnętrznej dyscypliny i kontroli, używanie przemocy w celu zastraszenia, wywieranie wpływu na politykę, środki masowego przekazu, administrację, wymiar sprawiedliwości, gospodarkę poprzez korupcję lub zastosowanie innych środków, wykorzystywanie struktur handlowych, pranie pieniędzy, prowadzenie działalności na międzynarodową skalę.

Podobne prace

Do góry