Ocena brak

PROBLEM ZADŁUŻENIA ZAGRANICZNEGO POLSKI

Autor /Cintia Dodano /10.04.2011

 

Zadłużenie zagraniczne związane jest przede wszystkim z eksportem (wywozem) kapitału pożyczkowego. Exporter (pożyczkodawca, wierzyciel) tego kapitału przekazuje odpłatnie prawo do użytkowania kapitału importerowi (pożyczkobiorcy, dłużnikowi). Importer w omawianym przypadku jest nim Polska, zobowiązany jest do zwrotu pożyczonego kapitału wraz z odsetkami. Spłata kapitału następuje na raty. Suma raty kapitałowej i odsetek nosi nazwę obsługi długu.

Jeśli kraj nie jest w stanie obsługiwać swego zadłużenia, ono powiększa się, nawet wówczas gdy nie są zaciągane nowe kredyty. Powodem tego jest naliczanie odsetek od niezapłaconych odsetek i rat kapitałowych. Odsetki te naliczane są do dotychczasowego zadłużenia. Nowe odsetki na kolejny rok naliczane są od wyższej kwoty.

Zadłużenie zagraniczne było poważnym problemem dla polskiej gospodarki. Wysoki poziom zadłużenia sięgający w 1990 r. kwoty prawie 49 mld dolarów i stosunkowo niski poziom eksportu (stanowi on główne źródło środków na pokrycie zadłużenia) spowodowane były m.in. zaciąganiem w przeszłości zbyt wysokich kredytów w stosunku do możliwości ich spłaty.

Lata 90-te charakteryzowały się intensywnymi zabiegami Polski mającymi na celu umorzenie części zadłużenia. Zabiegi te okazały się dość skuteczne, gdyż umorzono znaczną część kredytów i odsetek zaciągniętych u wierzycieli skupionych w tzw. Klubie Paryskim. Podobnie skutecznie zakończyły się rozmowy z wierzycielami prywatnymi skupionymi w tzw. Klubie Londyńskim.

Dzięki tej redukcji zadłużenia – z jednej strony, oraz wzrostowi wartości eksportu – z drugiej strony, kraj nasz już prawie osiągnął zdolność do spłaty swojego zadłużenia.

 

Podobne prace

Do góry