Ocena brak

Pretorskie dziedzicznie beztestamentowe

Autor /Klemens88888 Dodano /22.11.2011

Częściowe oparcie dziedziczenia na kognacji w związku z częściowym rozkładem rodziny agnatycznej. Edykt pretorski pozwolił na kolejne powoływanie do spadku w kolejnych klasach lub stopniach pokrewieństwa w obrębie jednej klasy – zasada dewolucji powołania do spadku. Pretor powoływał do beztestamentowej bonorum possessio następujące klasy:

  • unde liberiheredes sui oraz zstępni emancypowani (zasada kognacji), dziedziczenie wedle głów in capita, w razie braku bliższego descendenta – wnuki spadkodawcy - wedle szczepu in stirpes; przez wprowadzenie dziedziczenia przez zstępnych emancypowanych wykluczono jednak ich dzieci, wedle klauzuli Salviusa Iulianusa nova clausula de coniungendis cum emancipato liberis eius połowa spadku miała przypaść emancypowanemu, a druga – jego dzieciom;

  • unde legitimi – powoływani do spadku w razie braku chęci objęcia spadku przez unde liberi, byli to spadkobiercy beztestamentowi prawa cywilnego – kolejno: ponownie heredes sui (bez emancypowanych); najbliżsi agnaci; gentylowie.

  • unde cognati – krewni kognatyczni do 6 stopnia (do 7 – dzieci spokrewnionego ze sobą rodzeństwa w 6 stopniu), decydują więzy kognatyczne – rozstrzyga bliskość pokrewieństwa (jako pierwsi – dzieci heres sui, emancypowani, dzieci adoptowane i oddane w adopcję, córki zamężne cum manu). W tej klasie dziedziczy się po ojcu i po matce. Gdy nie było dzieci – dziedziczyli ojciec i matka, po nich ew. krewni boczni do 6 (ew.7) stopnia,

  • unde vir et uxor – w razie braku pretensji do spadku przez spadkobierców z ww klas pretor udzielał bonorum possessio małżonkowi.

Podobne prace

Do góry