Ocena brak

Preparowanie ssaków

Autor /Erazm123 Dodano /19.06.2013

Sposób preparowania ssaków jest w zasadzie podobny do opisanego wyżej preparowania ptaków. Skórę ssaków można jednak myć i konserwować, toteż nie jest konieczne tak dokładne przygotowanie jej jak w przypadku ptaków.

Preparowane zwierzę układa się na grzbiecie i ostrym skalpelem przecina się skórę na piersi i brzuchu począwszy od mostka aż do otworu odbytowego. Następńie zdejmuje się skórę i odcina ją ostrożnie od mięśni za pomocą skalpela aż do nóg, które należy wyciągnąć i odciąć. Kości przedudzia, po oczyszczeniu z mięśni i więzadeł, zostawia się przy preparowanej skórze. Potem obciąga się ze skóry ogon.

Skórę z kończyn przednich zdejmuje się postępując podobnie jak w przypadku kończyn tylnych. Przy ściąganiu skóry z głowy należy uważać, aby nie uszkodzić powiek i warg. U ssaków wielkości wiewiórki lub kuny nie trzeba oddzielać skóry od czaszki. Należy natomiast czaszkę dokładnie oczyścić. W ten sposób przygotowaną skórzę pierze się w czystej wodzie i umieszcza w roztworze garbnika. Po wyjęciu z roztworu skórę ponownie pierze się w czystej wodzie. Następnie mocuje się drut osiowy i umieszcza — podobnie jak w przypadku ptaków — kończącą go pętlę wewnątrz czaszki. Usunięte mięśnie modeluje się za pomocą waty, przy czym oczodoły należy wypełnić twardym materiałem.

Kształt głowy ssaka należy wymodelować w glinie. Zakonserwowaną skórę głowy naciąga się następnie na wymodelowaną czaszkę. Braki w modelu dookoła pyska, uszu i oczodołów uzupełnia się gliną formierską przez otwory uszu, oczu i pyska. Po wymodelowaniu głowy zakłada się zwierzęciu szklane oczy na nitkach i układa je odpowiednio za pomocą igły preparacyjnej.

Przez łapy i stopy preparowanego ssaka przewleka się drut i mocuje go do kości podudzia i przedramienia, po czym owija się go watą i modeluje przednie i tylne kończyny. Wymodelowane kończyny pokrywa się cienką warstwą rzadkiej gliny formierskiej, po czym naciąga się na nie skórę natartą mydłem arszenikowym. Druty podtrzymujące kończyny łączy się z drutem osiowym.

Na drucie osiowym modeluje się również ogon i po natarciu go rzadką gliną formierską wkłada do ściągniętej skóry. Następnie przystępuje się do wymodelowania z waty grzbietu zwierzęcia. Gdy modelowanie jest zakończone, naciera się watę gliną formierską; glina ta służy również do wypełnienia skóry w okolicach łopatek i ud. Po wykonaniu tych czynności można już przystąpić do zszywania skóry, usuwając przy tym usterki modelu przez dodawanie w odpowiednich miejscach waty i gliny formierskiej.

Gdy okaz jest już gotowy, płucze się go czystą wodą i przymocowuje do deseczki, po czym suszy elektryczną suszarką. Uszy przypina się do wyciętych w odpowiednim kształcie kartoników. Zapobiega to przekrzywianiu się uszu. Tak przygotowane okazy pozostawia się na kilka tygodni do wyschnięcia. Długość suszenia zależy od wielkości, np. zwierzęta wielkości wiewiórki należy suszyć przez dwa tygodnie. Ostateczną kosmetyką jest malowanie nozdrzy, warg, brzegów oczodołów czarną farbą, a rozcieńczoną farbą również okolic uszu.

Preparaty często stają się łupem szkodników (np. chrząszcza mrzyka — Anthrenus museorum), należy je więc przeglądać i konserwować, a jeśli trzeba — dezynfekować środkami, które nie powodują zmian koloru sierści i piór.

Podobne prace

Do góry