Ocena brak

PREKURSORZY SOCJOLOGII PRAWA

Autor /bomberman Dodano /11.04.2011

1. E.EHRLICH

Głównym teoretykiem kierunku szkoły wolnego prawa był Eugen Ehrlich. Według Ehrlicha nie całe prawo zawiera się w kodeksach i ustawach tworzonych przez państwo. Znaczna część prawa powstaje spontanicznie w samym społeczeństwie w formie stosunków własności, związków rodzinnych i małżeńskich, porządków dziedziczenia.Ludzie pozostają ze sobą w wielu stosunkach prawnych nie stykając się z sądami.

2  K.Llewellyn            

Sformułował socjologiczną teorię prawa i rozwinął program realizmu prawnego.            Llewellyn uznał prawo za działającą w życiu społecznym instytucję, na którą składają się faktyczne zachowania sztabu prawnego, czyli sędziów, ustawodawcy, adwokatów, urzędników.            

Zachowania sztabu prawnego kierują się zróżnicowanymi punktami widzenia i operują odmiennymi technikami, dlatego do poznania prawa konieczne jest badanie tradycji, etosów, sposobów organizacji i rekrutacji tych grup.             

Llewellyn większe znaczenie przypisuje organizacyjnej niż represyjnej funkcji prawa.    Uznaje prawo za najważniejszy czynnik integracji społecznej.Wyróżnia dwa sposoby powstawania prawa:

a) uogólnienie ilościowe – gdy w społeczeństwie utrwaliła się pewna reakcja na określoną sytuację wraz z oczekiwaniem jej stałości.Jeżeli to oczekiwanie zawiedzie, to sztab prawny jest zmuszony ustalić czy dotychczasowa regularność zachowania jest regułą wiążącą,

b) uogólnienie jakościowe – gdy w określonej sytuacji odczuwane jest zakłócenie w życiu społecznym, ale nie wytworzyła się jeszcze regularność reakcji na tę sytuację; wtedy sztab prawny tworzy w drodze precedensu nową regułę, za którą stoi jego autorytet.

Dogmatyka prawa według Llewellyna to praktyczna sztuka ustalania i stosowania prawa, która nie powinna rozwijać się w oderwaniu od nauki o społecznym działaniu prawa.

3 Max Weber

Według Webera prawo jest porządkiem społecznym, którego obowiązywanie gwarantuje wyspecjalizowany aparat przymusu.Weber wyróżnił cztery etapy rozwoju prawa w dziejach ludzkości:

a) charyzmatyczne objawienie prawa przez proroków, 

b) tworzenie prawa przez notabli prawnych takich jak, kapłani czy starszyzna rodowa,

c) narzucanie prawa przez władze duchowne i świeckie, 

d) ustanawianie prawa przez państwo oraz rozwijanie i stosowanie prawa przez uczonych prawników.

Podstawowe znaczenie dla socjologii prawa ma weberowska koncepcja społecznych działań jednostek – takie instytucje społeczne prawnie regulowane jak państwo, naród, armia, są w rzeczywistości wyłącznie przebiegiem pewnego działania jednostek, tak samo zaistnienie prawa w społeczeństwie wyraża się w działaniach jednostek pozostających ze sobą w stosunkach społecznych, które nie są objęte prawem. Weber wyróżnił cztery formy legitymizacji prawa odpowiadające typom działań społecznych:

a) tradycjonalną (wiara w to co było zawsze),

b) afektywną (wiara w charyzmat normodawcy),

c) racjonalizującą wartości (wiara w rozumność normy),

d) legalistyczną (wiara w legitymizm pozytywnego ustanowienia).         

Panowanie legalne występuje wtedy, gdy wszystkich członków danej społeczności obowiązuje jednolity system praw, które są stosowane zgodnie z ustalonymi procedurami.

Podobne prace

Do góry