Ocena brak

Prawo publiczne i prywatne

Autor /czeslaw Dodano /22.03.2011

Najczęściej wykorzystywane są trzy kryteria, w oparciu o które można dokonywać podziału prawa na publiczne i prywatne:

  1. kryterium interesu (Ulpian)-. podział prawa opiera się na rozróżnieniu interesu indywidualnego od interesu publicznego według kryterium różnego prawnie chronionego interesu; prawem publicznym jest to, które dotyczy samego państwa, zaś prawem prywatnym jest to, które dotyczy interesu poszczególnych osób,

  2. kryterium podmiotowe: a) stosunki prawne pomiędzy organami państwowymi, b) stosunki prawne pomiędzy organami państwowymi a obywatelami, c) stosunki prawne pomiędzy obywatelami. Inny podział przedstawił G. Jellinek, jego zdaniem stosunki prawne regulowane przez prawo publiczne są stosunkami nie równorzędności ( subordynacji) podmiotów w stosunkach tych uczestniczących. Prawo prywatne, jego zdaniem, reguluje stosunki prawne, w których występują równorzędne podmioty (koordynacji),

  3. kryterium ochrony prawa (Thon): podział prawa na publiczne i prywatne zależy od tego, czy prawa jednostek są pod bezpośrednią kontrolą państwa, czy też wymagane jest działanie jednostki samej, uruchamiającej organ państwowy. Na prawo publiczne składają się te normy, których naruszenie samoczynnie powoduje

  4. ingerencję, ściganie ze strony państwa. Na prawo prywatne składają się te normy, których naruszenie ścigane jest przez państwo z inicjatywy zainteresowanych obywateli, a więc na ich wniosek.

Koncepcję zbliżoną do tradycyjnych proponował K. Opałek. Prawem publicznym nazywał te normy prawne, które formułują nakazy i zakazy, zaś prawem prywatnym te normy prawne, które regulują czyny nie nakazane i nie zakazane prawnie, a więc czyny, do których prawo uprawnia i które mieszczą się w sferze swobodnej dyspozycji uprawnionych.

Podobne prace

Do góry