Ocena brak

Prawo o zgromadzeniach

Autor /Laura Dodano /31.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie txt Prawo o zgromadzeniach

Transkrypt

Dz.U.90.51.297
1999.05.25
2000.02.23
2001.05.31
2004.01.01

zm. Dz.U.99.41.412
zm. Dz.U.00.12.136
zm. Dz.U.01.46.499
zm. Dz.U.02.153.1271

USTAWA
z dnia 5 lipca 1990 r.
Prawo o zgromadzeniach.
(Dz. U. z dnia 1 sierpnia 1990 r.)

Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. 1. Każdy może korzystać z wolności pokojowego zgromadzania się.
2. Zgromadzeniem jest zgrupowanie co najmniej 15 osób, zwołane w celu wspólnych obrad
lub w celu wspólnego wyrażenia stanowiska.
Art. 2. (1) Wolność zgromadzania się podlega ograniczeniom przewidzianym jedynie przez
ustawy, niezbędnym do ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego
oraz ochrony zdrowia lub moralności publicznej albo praw i wolności innych osób, a także
ochrony Pomników Zagłady w rozumieniu ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów
byłych hitlerowskich obozów zagłady (Dz. U. Nr 41, poz. 412).
Art. 3. 1. Prawo organizowania zgromadzeń przysługuje osobom mającym pełną zdolność do
czynności prawnych, osobom prawnym, innym organizacjom, a także grupom osób.
2. W zgromadzeniach nie mogą uczestniczyć osoby posiadające przy sobie broń, materiały
wybuchowe lub inne niebezpieczne narzędzia.
Art. 4. Przepisy ustawy nie dotyczą zgromadzeń:
1) organizowanych przez organy państwa lub organy samorządu terytorialnego,
2) odbywanych w ramach działalności Kościoła Katolickiego, innych kościołów oraz
związków wyznaniowych.
3) (2) (skreślony).
Rozdział 2
Postępowanie w sprawach zgromadzeń
Art. 5. (3) 1. Postępowanie w sprawach dotyczących zgromadzeń należy do zadań zleconych
organów gminy.
2. Organem odwoławczym od decyzji wydanych w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest
wojewoda.

Art. 6. 1. Zgromadzenia organizowane na otwartej przestrzeni dostępnej dla nieokreślonych
imiennie osób, zwane dalej "zgromadzeniami publicznymi", wymagają uprzedniego
zawiadomienia organu gminy właściwego ze względu na miejsce zgromadzenia.
2. Jeżeli zgromadzenia organizowane są w pobliżu siedzib przedstawicielstw
dyplomatycznych, urzędów konsularnych, misji specjalnych i organizacji międzynarodowych
korzystających z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych, organ gminy zawiadamia
właściwego komendanta policji oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych.
3. Rada gminy może określić miejsca, w których organizowanie zgromadzeń publicznych nie
wymaga zawiadomienia.
Art. 7. 1. Organizator zgromadzenia publicznego zawiadamia organ gminy w taki sposób,
aby wiadomość o zgromadzeniu dotarła nie później niż na 3 dni, a najwcześniej 30 dni przed
datą zgromadzenia.
2. Zawiadomienie powinno zawierać następujące dane:
1) imię, nazwisko, datę urodzenia i adres organizatora oraz nazwę i adres osoby prawnej
lub innej organizacji, jeżeli w jej imieniu organizuje on zgromadzenie,
2) cel i program oraz język, w którym będą porozumiewać się uczestnicy zgromadzenia,
3) miejsce i datę, godzinę rozpoczęcia, planowany czas trwania, przewidywaną liczbę
uczestników oraz projektowaną trasę przejścia, jeżeli przewiduje się zmianę miejsca w czasie
trwania zgromadzenia,
4) określenie planowanych przez organizatora środków służących zapewnieniu
pokojowego przebiegu zgromadzenia oraz środków, o których dostarczenie zwraca się do
organu gminy.
Art. 8. Organ gminy zakazuje zgromadzenia publicznego, jeżeli:
1) jego cel lub odbycie sprzeciwiają się niniejszej ustawie lub naruszają przepisy ustaw
karnych,
2) odbycie zgromadzenia może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych
rozmiarach.
Art. 9. 1. Decyzja o zakazie zgromadzenia publicznego powinna być doręczona
organizatorowi w terminie 3 dni od dnia zawiadomienia, nie później jednak niż na 24 godziny
przed planowanym terminem rozpoczęcia zgromadzenia.
2. Odwołanie wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji.
3. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.
4. Decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania doręcza się organizatorowi w terminie 3
dni od dnia otrzymania odwołania.
Art. 10. 1. Zgromadzenie publiczne powinno mieć przewodniczącego, który otwiera
zgromadzenie, kieruje jego przebiegiem oraz zamyka zgromadzenie.
2. Przewodniczącym jest organizator zgromadzenia, chyba że powierzy on swoje obowiązki
innej osobie albo uczestnicy zgromadzenia za jego zgodą wybiorą innego przewodniczącego.
3. Przewodniczący odpowiada za zgodny z przepisami prawa przebieg zgromadzenia i
podejmuje w tym celu przewidziane w ustawie środki.
4. Przewodniczący ma prawo zażądać opuszczenia zgromadzenia przez osobę, która swoim
zachowaniem narusza przepisy ustawy albo uniemożliwia lub usiłuje udaremnić
zgromadzenie. W razie niepodporządkowania się żądaniu, przewodniczący może zwrócić się
o pomoc do policji lub straży miejskiej.
5. Jeżeli uczestnicy zgromadzenia nie podporządkują się zarządzeniom przewodniczącego
wydanym w wykonaniu jego obowiązków lub gdy przebieg zgromadzenia sprzeciwia się

niniejszej ustawie albo narusza przepisy ustaw karnych, przewodniczący rozwiązuje
zgromadzenie.
6. Z chwilą rozwiązania lub zamknięcia zgromadzenia jego uczestnicy są obowiązani bez
nieuzasadnionej zwłoki opuścić miejsce, w którym odbywało się zgromadzenie.
Art. 11. 1. Organ gminy może delegować na zgromadzenie swoich przedstawicieli.
2. Organ gminy na wniosek organizatora zapewnia w miarę potrzeby i możliwości ochronę
policyjną w trybie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz.
179), służącą stosownemu przebiegowi zgromadzenia, oraz może delegować na zgromadzenie
swojego przedstawiciela.
3. Delegowani przedstawiciele organu gminy, przybywając na zgromadzenie, są obowiązani
okazać swoje upoważnienia przewodniczącemu zgromadzenia.
Art. 12. 1. Zgromadzenie może być rozwiązane przez przedstawiciela organu gminy, jeżeli
jego przebieg zagraża życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu w znacznych rozmiarach lub gdy
narusza przepisy niniejszej ustawy albo przepisy ustaw karnych, a przewodniczący,
uprzedzony o konieczności rozwiązania zgromadzenia, wzbrania się to uczynić.
2. Rozwiązanie zgromadzenia na podstawie ust. 1 następuje przez wydanie decyzji ustnej,
poprzedzonej trzykrotnym ostrzeżeniem uczestników zgromadzenia o możliwości jego
rozwiązania, a następnie ogłoszonej przewodniczącemu w obecności zgromadzonych, której
nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzję tę doręcza się organizatorowi na
piśmie w terminie 24 godzin od jej podjęcia.
3. Organizatorowi oraz uczestnikowi zgromadzenia przysługuje prawo odwołania się od
decyzji w sprawie rozwiązania zgromadzenia w terminie 3 dni od dnia rozwiązania
zgromadzenia; przepis art. 9 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 13. (4) Skargi na decyzje w sprawach zgromadzeń wnosi się bezpośrednio do sądu
administracyjnego w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji, a sąd wyznacza rozprawę nie
później niż w terminie 7 dni od dnia wniesienia do niego skargi, chyba że zachodzą
przeszkody formalne.
Rozdział 3
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

1)
2)
3)
4)
5)

Art. 14. W Kodeksie wykroczeń w art. 52 § 1 otrzymuje brzmienie:
"§ 1. Kto:
przeszkadza lub usiłuje przeszkodzić w organizowaniu lub w przebiegu nie zakazanego
zgromadzenia,
zwołuje zgromadzenie bez wymaganego zawiadomienia albo przewodniczy takiemu
zgromadzeniu lub zgromadzeniu zakazanemu,
przewodniczy zgromadzeniu po rozwiązaniu go przez przewodniczącego lub przedstawiciela
organu gminy,
bezprawnie zajmuje lub wzbrania się opuścić miejsce, którym inna osoba lub organizacja
prawnie rozporządza jako zwołujący lub przewodniczący zgromadzenia,
bierze udział w zgromadzeniu posiadając przy sobie broń, materiały wybuchowe lub inne
niebezpieczne narzędzia
- podlega karze aresztu do dwóch tygodni, karze ograniczenia wolności do dwóch miesięcy
albo karze grzywny."

Art. 15. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. Nr 29, poz. 154) wprowadza się następujące
zmiany:
1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:
"o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej",
2) w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Publiczne sprawowanie kultu nie wymaga zawiadomienia, jeżeli odbywa się:
1) w kościołach, kaplicach, budynkach kościelnych i na gruntach kościelnych oraz w innych
pomieszczeniach służących katechizacji lub organizacjom kościelnym,
2) w innych miejscach, z wyłączeniem dróg i placów publicznych oraz pomieszczeń
użyteczności publicznej; publiczne sprawowanie kultu na drogach, placach publicznych oraz
w pomieszczeniach użyteczności publicznej podlega uzgodnieniu z właściwym organem
sprawującym zarząd lub upoważnionym do dysponowania nimi.",
3) w art. 34 w ust. 5 wyrazy "w budynkach państwowych" zastępuje się wyrazami "w
pomieszczeniach użyteczności publicznej".
Art. 16. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz.
U. Nr 29, poz. 155) w art. 29 w ust. 1 wyrazy "w budynkach państwowych" zastępuje się
wyrazami w pomieszczeniach użyteczności publicznej".
Art. 17. W sprawach uregulowanych ustawą, nie zakończonych przed dniem jej wejścia w
życie, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 18. Traci moc ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o zgromadzeniach (Dz. U. Nr 20, poz. 89,
z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1982 r. Nr 14, poz. 113, z 1985 r. Nr 36, poz. 167 oraz z 1989 r.
Nr 20, poz. 104 i Nr 29, poz. 154).
Art. 19. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1)
Art. 2 zmieniony przez art. 22 ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych
hitlerowskich obozów zagłady (Dz.U.99.41.412) z dniem 25 maja 1999 r.
2)
Art. 4 pkt 3 skreślony przez art. 237 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza
do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.01.46.499) z
dniem 31 maja 2001 r.
3)
Art. 5 zmieniony przez art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych
ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz.U.00.12.136) z dniem 23
lutego 2000 r.
4)
Art. 13:
- zmieniony przez art. 19 pkt 2 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 r. o zmianie niektórych ustaw
związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej (Dz.U.00.12.136) z dniem 23 lutego
2000 r.
- zmieniony przez art. 20 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę
- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz.U.02.153.1271) z dniem 1 stycznia 2004 r.

Podobne prace

Do góry