Ocena brak

Prawo konstytucyjne a normy prawa międzynarodowego

Autor /Patryk Dodano /12.12.2011

Specyficznym źródłem prawa są normy prawa międzynarodowego. Przejawiają się one w różnych formach: traktatów, umów, zwyczajowego prawa międzynarodowego, ogólnie uznanych zasad prawnych itp.

Formy przyjęcia przez państwo obowiązku przestrzegania prawa międzynarodowego są zróżnicowane i wybór sposobu, w jaki norma prawa międzynarodowego będzie stosowana i przestrzegana w konkretnym państwie, prawo międzynarodowe pozostawia prawu krajowemu.

Nieco inny charakter mają normy prawa ponadnarodowego (wspólnotowego). Prawo to składa się z norm o charakterze pierwotnym (tj. umów międzynarodowych tworzących Wspólnotę Europejską) i norm o charakterze wtórnym (tzn. regulacji podejmowanych przez organy Unii Europejskiej). Te drugie, zgodnie z wolą państwo członkowskich, wiążą bezpośrednio nie tylko państwa, ale też ich obywateli. Konstytucje państw członkowskich w dwojaki sposób rozwiązują to zagadnienie – w sposób wyraźny ograniczając suwerenność na rzecz organizacji międzynarodowej (Francja, Włochy, Niemcy) lub też przyjmując formuły nie odwołujące się do pojęcia suwerenności, ale zezwalające na przeniesienie niektórych kompetencji na organizację międzynarodową (Holandia, Dania, Grecja, Polska)

Podobne prace

Do góry