Ocena brak

Prawa uczenia się

Autor /Laura Dodano /31.03.2011

 

Wynik uczenia się, to zmiany zachodzące w postępowaniu człowieka następujące pod wpływem zdobywanych doświadczeń, jako rezultat wzajemnego oddziaływania takich czynników jak pragnienia, bodźce, wskazówki, reakcje i pozytywne wsparcie. Twierdzenia wspomagające uczenie się określane są w psychologii jako prawa, wśród których wyróżniono:

prawo intensywności wyrażające prawidłowość, że tempo uczenia się zależy od siły reakcji na odczuwane bodźce,

 prawo organizacji wyjaśniające, iż uczenie się jest szybsze, gdy przedmiot nauczania jest zorganizowany w związki znaczeniowe,

 prawo bliskości w czasie, zgodnie z którym, aby powstały skojarzenia, wydarzenia, które mają być skojarzone powinny następować po sobie w określonym czasie,

 prawo ćwiczenia – wykonywanie danej czynności w warunkach sprzyjających uczeniu się sprawia, że późniejsze odtwarzanie jest dużo łatwiejsze,

prawo efektu określa, że reakcje prowadzące do satysfakcjonującego rezultatu są łatwiejsze do wyuczenia się, podczas gdy reakcje mające przykre konsekwencje łatwiej wygasają; aby czyn był satysfakcjonujący, musi zaspokajać osobistą potrzebę lub motyw jednostki w sytuacji uczenia się, Prawo efektu było uzupełnieniem wcześniej sformułowanego prawa styczności (bliskości), które rządziło zjawiskami warunkowania klasycznego i - ogólniej - uczenia się asocjacyjnego. Zachowanie, które wywołuje uczucie zadowolenia, zostaje skojarzone z daną sytuacją i jeśli w przyszłości sytuacja ta się powtórzy, to wzrasta prawdopodobieństwo, że zostanie powtórzone zachowanie. Jeśli sytuacja wywołuje dyskomfort, to spada prawdopodobieństwo takiego zachowania w przyszłości.

 prawo facylitacji mówiące, że uczenie się będzie łatwiejsze, jeśli nowa sytuacja wymaga reakcji na dany bodziec wyuczony w innej sytuacji,

 prawo interferencji – uczenie się jest utrudnione, jeśli jakiś bodziec wymagający jednej reakcji w sytuacji przeszłej wymaga innej reakcji w nowej sytuacji.

Prawo dopasowania: reakcja organizmu zachodząca w środowisku w którym działają konkurencyjne rozkłady wzmocnień rozkłada się pomiędzy je proporcjonalnie do wyniku ich wzmocnienia.

Wyróżnia się 5 rozkładów wzmocnień:

1. Rozkład ciągły- każdą poprawną reakcję wzmacniamy

2. Rozkład o stałych odstępach czasowych - zawsze nagradzamy po takim samym czasie, np. Co 5 minut

3. Rozkład o zmiennych odstępach czasowych

4. Rozkład o stałych proporcjach - wzmacniamy zawsze regularnie po takiej samej liczbie reakcji

5. Rozkład o zmiennych proporcjach

 

Najmniej efektywny jest rozkład ciągły, efektywniejszy ciągły, potem o stałych i zmiennych proporcjach.

Podobne prace

Do góry