Ocena brak

PRAWA SOCJALNE I EKONOMICZNE - PRAWO DO ODPOWIEDNIEGO POZIOMU ŻYCIA

Autor /Oktawian Dodano /16.09.2011

Deklaracja Uniwersalna (art. 25), Pakt Ekonomiczny (art.11), Karta Socjalna (art. 14), Karta Narodów Zjednoczonych (art. 55).

Pakt przewiduje obowiązek państw do uznania prawa każdego człowieka i jego rodziny ,,do odpowiedniego poziomu życia”, obejmującego odpowiednie pożywienie, odzież, mieszkanie i prawo do stałej poprawy warunków bytowych. Deklaracja Uniwersalna dodaje jeszcze, że każdy człowiek ma prawo do stopy życiowej zapewniającej opiekę lekarską i konieczne świadczenia socjalne. W celu zapewnienia realizacji tych praw, państwa mają podjąć odpowiednie kroki. Postanowienia te są rozwinięciem sformułowań art. 55 Karty NZ, który stwierdza, że w celu stworzenia warunków stabilizacji i dobrobytu ONZ popiera podniesienie stopy życiowej, pełne zatrudnienie oraz warunki postępu, rozwoju gospodarczego i społecznego.

Karta Socjalna, która nie formułuje co prawda odrębnego prawa do odpowiedniej stopy życiowej, ustanawia prawo do korzystania z dobrodziejstw usług socjalnych. Zobowiązuje ona państwa do popierania lub prowadzenia takich usług socjalnych, które przyczyniać się będą do dobrobytu i rozwoju zarówno jednostek, jak i grup społecznych oraz ułatwiają ich przystosowanie się do warunków społecznych.

Nieco inny jest cel omawianego przepisu Paktu, odmienne też są w nim zawarte gwarancje prawa do odpowiedniej stopy życiowej. Otóż Pakt wiąże to prawo z wolnością od głodu i zobowiązuje państwa do podjęcia kroków – zarówno indywidualnie, jak i poprzez współpracę międzynarodową – aby:

  1. ulepszyć sposoby produkcji, konserwacji i dystrybucji środków żywności przez pełne wykorzystanie wiedzy technicznej i naukowej, prze rozpowszechnianie zasad wiedzy o żywieniu oraz przez rozwijanie lub reformowanie systemów rolnych w taki sposób, aby zapewnić znaczna wydajność i wykorzystanie zasobów naturalnych;

  2. zapewnić sprawiedliwy rozdział światowych środków żywności, stosownie do potrzeb, uwzględniając problemy krajów rozwijających się i krajów eksportujących żywność. 

Współcześnie na czoło zagadnień międzynarodowych wysuwa się polityka żywnościowa w skali światowej, która pozostaje w bezpośrednim związku z postanowieniem Paktu o sprawiedliwym podziale światowych zasobów żywnościowych. Trudności i tendencje w zakresie polityki żywnościowej znalazły swój wyraz podczas światowej konferencji żywnościowej w 1974 roku. Uchwalono wówczas Deklarację o definitywnym wyeliminowaniu głodu i złego wyżywienia oraz utworzono dwa organy międzynarodowe dla koordynacji współpracy międzynarodowej w tym zakresie. Ich zadaniem jest przede wszystkim dążenie do zwiększania produkcji żywności, utworzenie specjalnego systemu rezerw zboża, organizacja pomocy żywnościowej dla państw Trzeciego Świata i koordynacja tych wszystkich działań w skali światowej.

Szczególne zadania w dziedzinie koordynacji międzynarodowej polityki żywnościowej spoczywają na FAO, której działalność zmierza do:

  • polepszenia wytwarzania, wymiany i dystrybucji produktów rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa;

  • zachowania zasobów naturalnych;

  • zapewnienia potrzebnego kredytu rolnego;

  • porozumień w sprawie surowców rolnych.

Podobne prace

Do góry