Ocena brak

Prawa dziecka - Czy w Polsce można bić dzieci?

Autor /Emanuel Dodano /08.09.2011

Konwencja o prawach dziecka: Każde dziecko ma prawo do ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem oraz wszelkimi formami przemocy (art.: 2, 19, 28, 34, 35, 37, 39).  

Zakaz stosowania kar cielesnych wynika jednoznacznie z przepisów Konstytucji RP, która w art. 40 zakazuje tortur, okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania oraz karania, a także stosowania kar cielesnych, zaś w art. 72 zapewnia ochronę praw dziecka, w szczególności przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.   

Z kolei ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. kodeks karny w art. 217 § 1 stanowi, iż każdy, kto uderza człowieka lub w inny sposób  narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Dodatkowe gwarancje w odniesieniu do zakazu stosowania przemocy wobec dziecka i rodziny zawiera art. 207 § 1 kk, który stwierdza, że karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat podlega ten, kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny.  

Pamiętajmy!  

W świetle prawa każdorazowe naruszenie cielesności dziecka jest zabronione. Jest to zarazem naruszenie jego godności i jako takie stanowi naruszenie praw dziecka. Kary fizyczne jako metoda wychowawcza są zakazane prawnie.   

Problem:  Współczesne prawo karne toleruje karcenie małoletnich jako uprawnienie wychowawcze rodziców, uznając je za pewien istniejący fakt społeczny (pozaprawny kontratyp). Ma on zastosowanie wobec kar o charakterze wychowawczym, które są wymierzane przez rodziców w sposób „symboliczny” (np. klaps) i nie „powodują jakiegokolwiek uszczerbku na zdrowiu fizycznym i psychicznym dziecka”. Walka z nim powinna koncentrować się głównie  na zmianie świadomości społecznej. 

Podobne prace

Do góry