Ocena brak

Prawa człowieka – prawa podstawowe – prawa podmiotowe

Autor /Honorat Dodano /13.12.2011

Prawa człowieka – kwalifikowana postać praw i wolności jednostki, służących ochronie jej interesów, przypisywanych każdej osobie ludzkiej, niezależnie od przynależności państwowej i od jakichkolwiek cech różnicujących. Źródłem tak rozumianych praw jest prawo naturalne, zgodnie z którym podstawą większości praw jednostki jest przyrodzona godność istoty ludzkiej. To dzięki niej prawa człowieka mają charakter ponadpaństwowy, niezbywalny i nienaruszalny. Prawa człowieka można podzielić na:

a) wolności osobiste (np. nietykalność osobista, wolność sumienia i wyznania),

b) prawa i wolności polityczne (np. prawa wyborcze, wolność zgromadzeń, zrzeszania się, wolność słowa),

c) prawa społeczne.

Prawa podstawowe – zespół praw jednostki wyróżniających się z ogółu praw przysługujących obywatelom w danym państwie z racji zajmowania wyższego miejsca w hierarchii wartości akceptowanej powszechnie przez społeczeństwo i państwo.

Prawa podmiotowe – podstawowe i pochodne sytuacje prawne obywateli (uprawnienia, kompetencje itp.), w skład których wchodzi roszczenie prawne. Prawo podmiotowe istnieje tylko wówczas, gdy zostały stworzone stosowne instrumenty prawne jego ochrony. Instrumenty te mogą wynikać wprost z konstytucji (z zasady bezpośredniego jej stosowania i skargi konstytucyjnej) bądź z ustaw zwykłych.

Do góry