Ocena brak

Praca w godzinach nadliczbowych

Autor /Lesly Dodano /21.04.2011

 

Z normowanym czasem pracy wiąże się problem pracy w godzinach nadliczbowych. Praca taka, jest wykonywana ponad normy czasu pracy obowiązujące danego pracownika. Chodzi tu zarówno o pracę wykonywaną na polecenie pracodawcy, jak również pracę wykonywaną bez formalnego polecenia, ale w interesie pracodawcy. Wyznaczanie pracy ponad normy czasu pracy odbywa się w drodze wydania polecenia. Polecenia takie mogą być wydawane, jeżeli występują szczególne potrzeby pracodawcy wymagające wykonania takiej pracy, w tym jeżeli zachodzi potrzeba prowadzenia działań zmierzających do ochrony życia, zdrowia i mienia lub usunięcia awarii. W celu ochrony pracowników pracodawca określił maksymalne wskaźniki dopuszczalności obarczania pracownika obowiązkiem pracy w godzinach nadliczbowych.

Tak zwane limity nadgodzin zostały ustalone w odniesieniu do norm dobowych, jak i w skali roku kalendarzowego. Dotyczą jedynie pracy wykonywanej nadliczbowo z powodów wystąpienia szczególnych potrzeb pracodawcy, natomiast nie odnoszą się one do pracy nadliczbowej wykonywanej w związku ze zdarzeniami losowymi, o których wyżej wspomniano. Liczba nadgodzin nie może przekraczać:

  1. 4 godzin na dobę,

  2. 150 godzin w roku kalendarzowym.

Nie odnosi się to do osób, których zatrudnianie w godzinach nadliczbowych jest prawnie zakazane:

  1. młodocianych,

  2. kobiet w ciąży,

  3. osób z przeciwwskazaniami lekarskimi,

  4. kobiet opiekujących się dziećmi w wieku do 4 roku życia (bez ich zgody),

  5. osób zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których występują przekroczenia najwyższych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia.

Za pracę w godzinach nadliczbowych należą się pracownikowi określone świadczenia od pracodawcy, dodatkowe wynagrodzenie albo czas wolny do pracy. Czasu wolnego udziela się na wniosek pracownika, w wymiarze proporcjonalnym do czasu przepracowanego ponad normy czasu pracy. W razie wykorzystania przez pracownika czasu wolnego, nie wypłaca się dodatkowego wynagrodzenia.

Prawo do otrzymania rekompensaty za pracę w godzinach nadliczbowych nie przysługuje wszystkim pracownikom w jednakowym stopniu i zakresie. W tej mierze można wyróżnić trzy kategorie pracowników:

  1. pracownicy zarządzający w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz ich zastępcy, nie przysługuje im żadna rekompensata,

  2. główni księgowi, kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych zakładu pracy oraz zastępcy tych osób (personel kierowniczy),

  3. pozostali pracownicy (pracownicy szeregowi).

Za pracę nadliczbową wykonywaną w dni, które dla tych osób są dniami roboczymi, żadna rekompensata nie przysługuje. Natomiast za pracę nadliczbową wykonywaną przez te osoby w dni, które miały być dla nich dniami wolnymi od pracy (ustawowo lub dodatkowo) przysługuje prawo otrzymania innego dnia wolnego od pracy, a jeżeli dnia takiego im nie udzielono, przysługuje prawo do oddzielnego wynagrodzenia.

Zakres rekompensaty za pracę nadliczbową zależy do żądania pracownika, rozmiarów pracy nadliczbowej i rodzaju dnia, w którym praca nadliczbowa była wykonywana. Za pracę nadliczbową wykonywaną w dzień dla danego pracownika roboczy lub dodatkowy wolny od pracy przysługuje, oprócz normalnego wynagrodzenia, dodatek w wysokości:

  1. 50% wynagrodzenia – za pracę w dwóch pierwszych godzinach nadliczbowych na dobę,

  2. 100% wynagrodzenia – za pracę w dalszych godzinach nadliczbowych na dobę.

 

Podobne prace

Do góry