Ocena brak

Praca nad sztywnością myślenia

Autor /pinezka Dodano /02.06.2014

Innym wątkiem leżącym u podstaw TPB jest potrzeba ucieczki od sztywnego myślenia w czarno-białych kategoriach. Wszystkie myśli, uczucia i zachowania można ujmować jako lokujące się na kontinuum. Idea ta odzwierciedla założenie, że nasze doświadczenia mają różny stopień intensywności. Problemy pojawiają się, kiedy intensywność tych doświadczeń jest bliska jednemu z dwóch krańców kontinuum. Przykładowo, lęk pełni ważne funkcje, ponieważ sygnalizuje pojawiające się kłopoty i motywuje do ich rozwiązywania. Doświadczanie lęku może jednak czasem przeszkadzać - dzieje się tak wtedy, kiedy jest on zbyt intensywny i zaczyna zakłócać nasze codzienne funkcjonowanie.

Przeciwieństwem tej perspektywy jest założenie, że doświadczenia daje się ująć w kategoriach czarno-białych, a to, co się nam przydarza, jest albo dobre, albo złe. Ludzie z kolei albo odnoszą sukcesy, albo sąnieudacznikami. Myślenie w kategoriach: „wszystko albo nic” nie umożliwia stopniowania intensywności doświadczeń czy dostrzegania różnych odcieni szarości. Taka perspektywa jest sztywna i nie dopuszcza możliwości zmiany. Ponadto ten typ myślenia utrudnia odpowiednie odzwierciedlenie doświadczeń, przez to zaś wpływa na funkcjonowanie jednostki we wszystkich dziedzinach życia.

Myślenie w czarno-białych kategoriach określa wpływ różnych czynników ryzyka i sposób reakcji na leczenie. Dlatego zagadnienie to powinno być poruszone z pacjentem na samym początku leczenia, tak aby dowiedzieć się, jakie sąjego oczekiwania odnośnie do przebiegu i celów TPB. Przykładowo, celem leczenia jest stopniowe przechodzenie od jednego stanu do innego, nie zaś dokonywanie gwałtownych przełączeń między dwoma przeciwnymi i sprzecznymi stanowiskami. Do tego tematu można też wracać w ciągu całego procesu leczenia, kiedy napotykamy przejawy czarno-białego sposobu myślenia, odczuwania i zachowania. 

 

Podobne prace

Do góry