Ocena brak

Pozycje walutowe i ich limitowanie

Autor /bosa.vanessa Dodano /22.03.2011

Pozycje walutowe:

Otwarta pozycja walutowa (netto) – saldo wartości wszystkich aktywów i pasywów wykazywanych w danej walucie (tzn. nadwyżką po stronie aktywów lub pasywów.), z uwzglednieniem pozycji pozabilansowych zw. Z kupnem i sprzedażą danej waluty po z góry określonym kursie.

W jej ramach wyróżniamy:

- Pozycję walutową długą – pozycja, dla której wartość aktywów przewyższa wartość pasywów w danej walucie (z uwzględnieniem pozycji pozabilansowych)

- Pozycję walutową krótką – wart. Pasywów przewyższa wart. Aktywów w danej walucie(z uwzględnieniem pozycji pozabilansowych)

 

Ponadto można wyróżnić pozycje łączne dla wszystkich walut:

  • pozycja globalna – różnica miedzy sumą wart. Wszystkich pozycji długich i krótkich w walutach obcych.

  • Pozycja maksymalna – suma wart. Bezwzględnych wszystkich pozycji długich i krótkich w walutach obcych.

 

 

Normy równoważenia pozycji walutowych zostały ustalone przez nadzór bankowy. Zrównoważenie pozycji walutowych powoduje, że ryzyko kursowe nie istnieje, bo suma różnic kursowych dodatnich i ujemnych jest zerem. W praktyce nie jest jednak możliwe zapewnienie idealnej sytuacji, ze względu na rozproszenie operacji walutowych. Celem wprowadzonych norm jest minimalizowanie ryzyka kursowego. Normy te określają jakie odchylenia od równowagi są dopuszczalne. Jest zrozumiałe, że powinny to być normy oparte na doświadczeniu - w praktyce możliwe do zachowania, a jednocześnie zmniejszające ryzyko kursowe do bezpiecznego poziomu.

Zaproponowane przez Komitet Bazylejski zabezpieczenia przed ryzykiem walutowym brzmią następująco:

  • Zamknięcie otwartych pozycji walutowych (zrównoważenie wierzytelności i zobowiązań w danej walucie)

  • Pominięcie kwestii zabezpieczenia (różnica między stratami a zyskami kursowymi będzie niższa niż koszty zabezpieczenia)

  • Łączenie obu strategii – częściowe zabezpieczenie

Nie ma tu konkretnych limitów, które to powinny być tworzone wewnętrznie w bankach i jednocześnie wspierane innymi narzędziami tj. rządowe gwarancje czy polisy ubezpieczeniowe.

 

W polskim prawie bankowym limity walutowe odnoszą się do funduszy własnych banku. Ustalone zostały również limity procentowe norm.

Generalnie bank powineien mieć w każdej walucie obcej zbliżony poziom aktywów i pasywów po uwzględnieniu pozycji pozabilansowych, mających wpływ na pozycje walutową. Ta zasada nie może mieć jednak charakteru bezwzględnego, w związku z czym ustalono następujące limity:

  • Pozycja walutowa banku otwarta (netto długa lub krótka) względem pojedynczej waluty obcej nie może przekraczać 15% funduszy własnych banku;

  • Pozycja globalna nie może przekraczać 30% funduszy własnych banku;

  • Pozycja maksymalna względem wszystkich walut obcych nie może przekraczać 40% funduszy własnych banku.

Ponadto prezes NBP może ustalić bardziej rygorystyczne normy w stosunku do banków podejmujących nadmiwerne ryzyko, może też wyłączyć spod limitów pozycje dewizowe o charakterze długotermionowym.

 

Limity wyżej określone powinny być przestrzegane przez banki na koniec każdego dnia roboczego.

Zaznaczyć należy iż banki mają również mozliwość określania wewnętrznych limitów na otwarte pozycje walutowe. Nie mogą one jednak przektraczać limitów nadzorczych.

 

 

Podobne prace

Do góry