Ocena brak

Późna dorosłość: zagrożenia - Społeczne źródła zagrożeń rozwoju w okresie późnej dorosłości

Autor /Horacy123 Dodano /02.07.2011

Istotnym czynnikiem potęgującym trudności jest dość powszechny kryzys więzi rodzinnych i niekiedy okazjonalny tylko kontakt z własnymi dziećmi i wnukami. Tym czasem dobre, bliskie związki w rodzinie, szczególnie te pomiędzy dziadkami i wnukami, bywają pomocne w odbudowywaniu poczucia społecznego znaczenia starszych ludzi. Wnuki poprzez swoje zainteresowanie i zaangażowanie w relacjach z dziadkami stwarzają tym ostatnim okazję do okazywania nowej formy troski polegającej na opiece poprzez własną obecność oraz dzielenie się doświadczeniem i przemyśleniami całego życia.

Niekorzystne zmiany zachodzące w rodzinie, w relacjach między jej młodszymi i starszymi członkami mają szersze tło. Związane są ze zmianami cywilizacyjnymi, kulturowymi (nadchodzi czas kultury prefiguratywnej – Mead, 1978), ekonomicznymi i politycznymi. Wszystkie te przemiany doprowadzają do zmiany relacji między pokoleniami, i w efekcie coraz bardziej na margines spychają pokolenie najstarsze.

Czynnik ryzyka tkwi więc przede wszystkim w przemianach globalnych, na które pojedynczy ludzie, grupy czy nawet społeczności mają nikły wpływ. Jedyne, co możemy robić to budować grupy wsparcia, grupy samopomocowe i wspólnie – we współpracy, a nie ze sobą rywalizując – budować środowiska sprzyjające zaspokajaniu potrzeb przez wszystkie pokolenia – dzieci, rodziców i dziadków, pracowników młodych, w średnim wieku i seniorów, ludzi bardziej i mniej doświadczonych. Pielęgnować więc należy przede wszystkim bliskie relacje społeczne i związki oparte na dobrym kontakcie i wzajemności.

Do góry