Ocena brak

Powstanie, zgaśnięcie i realizacja zastawu

Autor /Klaudiusz Dodano /18.11.2011

Powstanie zastawu: zastaw powstawał przede wszystkim:

a) z woli osób zainteresowanych, przez prywatną i nieformalną umowę pomiędzy zastawcą a zastawnikiem.

b) zastaw „ustanawiany milcząco” – bez żadnych umów,

c) zastaw sądowy, dla celów egzekucyjnych.

Zgaśnięcie zastawu: zastaw gasł gdy spełnił swoje zadanie:

a) przez zapłatę czy zaspokojenie wierzyciela z zastawu. Zaspokojenie musiało być całkowite – zastaw zabezpieczał niepodzielnie całość należności.

b) gdy zastawnik zrzekł się swojego prawa, 

c) gdy wierzyciel nabył rzecz zastawioną na własność 

d) gdy rzecz ta uległa zniszczeniu.

Realizacja zastawu:

a) przy zastawie ręcznym (pignus) zastawnik miał rzecz obciążoną od samego początku w swoim władaniu, korzystał z interdyktów posesoryjnych;

b) przy hipotece niezaspokojony wierzyciel musiał najpierw uzyskać władanie rzeczą obciążoną.

Zarówno przy zastawie ręcznym (od chwili ustanowienia zastawu) jak i umownym (od chwili zwłoki dłużnika), każdemu wierzycielowi zastawnemu przysługiwało specjalne powództwo o wydanie rzeczy obciążonejvindicatio pignoris.

Przy hipotece w przypadku wielości zastawów obowiązywała zasada: „kto pierwszy co do czasu ten lepszy co do prawa” (prior tempore, potior iure) – najlepsze stanowisko miał tutaj zastawnik, dla którego najwcześniej ustanowiono prawo zastawu.

Innym sposobem realizacji zastawu były też umowy dodawane przy ustanawianiu zastawu: pactum de vendendo, antichresis, lex commissoria.

Podobne prace

Do góry