Ocena brak

Powstanie Styczniowe - Walka o ciągłość powstania

Autor /Gabriel Dodano /30.10.2011

Powstanie stawało się demonstracją zbrojną. Pierwotne siły bardzo osłabły. Na pomoc przyszły oddziały z aust i prus. Były dobrze zorganizowane i dowodzone przez zawodowych oficerów. Początkowo wygrywały (dopóki nie zostały osaczone). Np. kompania Jeziorańskiego w Galicji - po 2 zwycięstwach musiał się wycofać.

Podobnie korpus Taczanowskiego. Po paru tygodniach został rozbity pod Ignacewem.

W Płockiem oddział Szermentowskiego została szybko rozbity. Zagładzie uległ oddział "garibaldczyków" (płk. Nullo). Pod Komorowem rozbito odd Jordana. Wyprawa Wysockiego na Wołyń skończyła się rozbrojeniem.

Jednocześnie wysiłkiem władz podziemnych zabór rosyjski wystawił do walki 30 tys ludzi. Zasięg walk sięgnął po Dniepr i Dźwinę.

Na Litwie już od marca działały partie Mackiewicza, Kołyszki i Narbutta. W kwietniu na żmudzi rozpaliły się walki pod dowództwem Sierakowskiego (wojewoda żmudzi i wodza Litwy). Po kilku zwycięstwach oddział miał kilka tys. ludzi. W maju zostałrozbity i dostał się do niewoli. Wskutek represji został zlikwidowany Wydział Litewskiego Rz. N. a prezes Gieysztor dostał się do niewoli. Akcję dalej prowadził Kalinowski (ujęty zimą).

Na Żmudzi chłopi wstępowali do partii Narbutta, Traugutta i Wróblewskiego. Na Ukrainie chłopi występowali przeciwko powstańcom. Na Wołyniu działała partia płk. Różyckiego. Wkrótce i ją rozbito.

Działania nasiliły się latem dzięki posiłkom z Galicji i Prus. "Kruk" zebrał parotycięczny korpus i stoczył kilka zwycięskich bitew. Pod Fajsławicami rozpadł się na kilka mniejszych.

W czerwcu po śledztwie powieszono ks. Konarskiego. Arcybiskup Feliński zrzekł się mandatu Rady Stanu protestując listem do władz carskich. Wezwany do Petersburga złożył oświadczenia carowi. Został zesłany na 20 lat.

Podobne prace

Do góry