Ocena brak

Powstanie Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej - Rewolucja amerykańska

Autor /Gabriel Dodano /30.10.2011

Mimo represji po licznych przejawach niesubordynacji, koloniści idą jeszcze dalej. We wrześniu 1774 r. zwołany zostaje pierwszy Kongres Kontynentalny. Nie biorą w nim jedynie udziału reprezentanci Georgii. Rok później odbywa się następny kongres. Podczas jego trwania 4 lipca 1776 roku zatwierdzona zostaje Deklaracja Niepodległości potwierdzająca odrębność Amerykanów od narodu angielskiego oraz ich prawo do własnego rządu. Nawołuje ona do zerwania z osobą monarchy. Deklaracja powstała w duchu oświeceniowym zakładając m.in. równość wszystkich obywateli wobec prawa (z wyjątkiem Murzynów). Jej głównym autorem był Tomasz Jefferson.

Nawiązane zostaje także porozumienie bojkotujące towary angielskie. Opór narasta, wiosną 1775 roku wybucha wojna. W miejscowościach Lexington i Concord koło Bostonu oddziały angielskie zostają dotkliwie pobite przez uzbrojone grupy lokalnej milicji. Na czele przyszłej armii kontynentalnej na mocy postanowień drugiego Kongresu Kontynentalnego staje George Washington.

W latach 1775-1778 Anglia przyjęła bardziej długoterminową taktykę blokady handlowej. Flota brytyjska nie potrafiła jednak wykorzystać swej przewagi, wkrótce wiosną 1776r. Brytyjczycy oddają Boston, później Halifax. Dowództwo angielskie całkowicie lekceważą kolonie południowe. Wojna toczyła się ze zmiennym szczęściem. Generał William Howe, naczelny dowódca wojsk angielskich, zwycięża Washingtona w bitwie pod Brooklyn Heights, a następnie pozwala mu umknąć. Niewłaściwie poprowadzone zostają kampanie w New Jersey (1776) i Pennsylwanii (1777), podczas tej ostatniej generał brytyjski John Burgoyn zmuszony zostaje poddać siedmiotysięczny korpus armii amerykańskiej dowodzonej przez Horatio Gatesa. Ta klęska miała bardzo duże znaczenie. Udowodniła Francji (wrogowi Anglii), że koloniści są w stanie uzyskać niepodległość i że warto im w tym pomóc. Z końcem wiosny 1778 r. Francja i Wielka Brytania są już w stanie wojny. Anglicy popełnili wiele błędów. Postanowiono jednak opanować kolonie południowe, stanowisko głównodowodzącego objął Henry Clinton. Wkrótce zdobywa on Charles Town i pozostawia tam kontyngent pod dowództwem gen. Charlesa Cornwallisa. Pomimo początkowych sukcesów zimą 1780 r. po serii przegranych musi on uciekać do Yorktown. W październiku 1781 r. gen.Cornwallis kapituluje, co przesądza o zwycięstwie Amerykanów. Anglicy nie podjęli już znaczących działań.

Autorem zwycięstwa tej wojny był niewątpliwie George Washington, warto wspomnieć także polskie akcenty podczas tej rewolucji - Kazimiera Pułaskiego i Tadeusza Kościuszkę, którzy wspomogli swym doświadczeniem wojskowym walczących. Anglicy mimo iż byli wówczas największą na świecie potęgą, posiadali większe siły, lepszą flotę, doskonałe przygotowanie, nie wygrali tej wojny. W dużym stopniu za tą klęskę obwinia się angielskich generałów. Jednak nie jest to jedyna przyczyna klęski. Rząd brytyjski przez cały czas obawiał się wrogów w Europie, szczególnie Francji, Hiszpanii, Austrii i Prus. Anglia została odizolowana na arenie międzynarodowej. Przeważyły także względy ekonomiczne, nie było pieniędzy na przeprowadzenie drogiej kampanii wojskowej za oceanem.

3 września 1783 r. w Paryżu podpisany zostaje traktat, w którym Wielka Brytania uznaje suwerenność i niepodległość Stanów Zjednoczonych i określone zostają granice nowego państwa. W tym miejscu nie istnieje jednak jeszcze spójne państwo. Istnieje konfederacja skłóconych nierzadko ze sobą stanów (np. Pennsylwania i Maryland), nie połączonych żadną władzą. Jedyną wspólną rzeczą jest armia. Dodatkowo chaos powodował brak jednolitej waluty, zniszczenia powojenne.

Podobne prace

Do góry