Ocena brak

Powstanie i ewolucja krwiaka

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Krwiaki śródmięśniowe stanowią jedno z najczęstszych uszkodzeń w sporcie, niestety najrzadziej rozpoznawanych i bardzo rzadko poważnie traktowanych, a co za tym idzie niewłaściwie leczonych. Krwiaki stanowią naturalne i nieukninione następstwa stłuczeń i naciągnięć mięśni, przy czym stłuczenia -jak już wspomniano - powodują z reguły uszkodzenia mięśnia położonego głęboko, z reguły w pobliżu kości.

Krwiak oznacza patologiczny zbiornik krwi i jest z reguły następstwem urazu pochodzącego z zewnątrz łoża naczyniowego. Wielkość krwiaka, a więc rozmiar następczych szkód w mięśniu zależy od kilku czynników, a mianowicie -rozmiarów i rodzaju uszkodzenia mięśnia, jego przydatności funkcjonalnej, odporności włókien mięśnia na ciśnienie krwiaka, rodzaju wykonywanego sportu, miejscowego unaczynienia, zdolności krzepnięcia krwi, uszkodzenia dużych naczyń (szczególnie żył) oraz ... skutecznego leczenia

Należy wyraźnie stwierdzić, że każdemu krwiakowi, a już szczególnie położonemu głęboko, towarzyszy wtórny, rozmaicie rozległy wysięk w przedziałach międzypowięziowych i przedziałach powięziowych. W wyniku tego może dochodzić do następczego zmniejszenia światła przedziałów powięziowych i zespołów ciasnoty, dodatkowo uszkadzających i tak już okaleczony mięsień.

Tak więc krwiaki śródmięśniowe, o ile nie są na czas wykryte i właściwie leczone, mogą ulegać niekorzystnej ewolucji - zwłóknienia, heterogenne kostnienie, cysty krwotoczne, zrosty międzymięśniowe, przykurcze, itp.

Wysięk powstaje w mięśniu jeśli nie doszło do uszkodzenia epimysium (krwiak wewnątrzmięśniowy). Inaczej może być tylko na zewnątrz brzuśćca (krwiak międzymięśniowy) lub typu mieszanego.

Krwiaki wewnątrzmięśniowe powodują miejscowe wzmożenie ciśnienia, a to zapobiega dalszemu wynaczynianiu krwi. Regeneracja mięśnia może być opóźniona jeśli dojdzie do obkurczenia włókien mięśniowych. Oprócz tego, krwiak, jak i obrzęk pojawiający się na obrzeżach wylewu, powoduje podwyższenie ciśnienia śródtkankowego, a przez to miejscowe niedokrwienie i martwicę mioneuralną - co spotyka się w zespołach ciasnoty przedziałów powięziowych.

W krwiakach międzymięśniowych i w krwiakach typu mieszanego wysięk i obrzęk umiejscawiają się obwodowo z powodu grawitacji i mogą szerzyć się na tkankę podskórną. Dzięki temu dochodzi do zmniejszenia ciśnienia w miejscu uszkodzenia, co z jednej strony może mieć skutek dobroczynny, ale z drugiej może przedłużać krwawienie.

Natychmiastowym następstwem uszkodzenia naczyń krwionośnych z towarzyszącym wysiękiem jest przeto wysoce szkodliwy dla następczej funkcji stan niedokrwienia mięśnia.

Najlepsze zejście stanowi całkowite wchłonięcie krwiaka oraz pełna odbudowa tkanki mięśniowej, a tym samym powrót prawidłowej czynności uszkodzonych mięśni, z czym związany jest powrót sportowca do wyczynu. A więc już samo to założenie wskazuje na konieczność gojenia uszkodzonych mięśni wg. optymalnego biologicznie toru.

 

Podobne prace

Do góry