Ocena brak

Powojnik pnący

Autor /Zefir Dodano /10.02.2012

 

Wygląd: Trwałe, zdrewniałe pnącze, wspinające się do ponad 10 m, z kanciastymi lub bruzd-kowanymi wiciami, obrastającymi pnie i korony drzew. Stare pędy grubości ramienia, z szarą, nieregularnie łuszczącą się korą.

Liście niepa-rzystopierzaste, zwykle 5-listkowe, naprzeciwległe, grubo ząbkowane lub całobrzegie; poszczególne listki jajowato-lancetowate, 3-10 cm długości i 4-6 cm szerokości. Kwiaty zielonka-wo-białe o średnicy 2-3 cm, słabo pachnące, zebrane w wielokwiatowe wiechy lub podbalda-chy wyrastające z pachwin liści.

Cztery owłosione działki kielicha, pręciki liczne. Owoce podłużne, czerwonobrunatne, z gęsto pierzastymi szyjkami długości około 3 cm; pozostają na krzewie przez całą zimę.

Siedlisko: Rozpowszechniony w wilgotnych lasach, zaroślach, żywopłotach, łęgach, na okrajkach leśnych. Wymaga wiele światła i preferuje zwykle gleby zawierające wapń. Od nizin po 1500 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Europa Środkowa i Południowo-Wschodnia. Występuje na północ od Półwyspu Iberyjskiego aż do Irlandii i Wielkiej Brytanii, rozpowszechniony również na całym obszarze Alp; na południu występuje dziko od Włoch poprzez cały Półwysep Bałkański aż do Azji Mniejszej.

Okres kwitnienia: Od lipca do września.

Uwagi ogólne: Powojnik pnący jest jedną z rzadkich krajowych lian, za pomocą liści i ogonków liściowych czepia się stosownych podpór. Niekiedy wspina się on także swoimi lewoskrętnymi łodygami. Często jest używany jako uszlachetniająca podkładka dla odmian wielkokwiatowych. Trujący sok tego pnącza może wywoływać podrażnienia skóry.

Podobne prace

Do góry