Ocena brak

Powięź pachowa

Autor /juleczka Dodano /05.01.2012

Powięź pachowa (fascia axillaris). Stanowi ona przedłużenie powięzi piersiowej, która z bocznego brzegu tego mięśnia w jego dolnej części przerzuca się na brzeg przedni m. najszerszego grzbietu. Tworzy ona podstawę jamy pachowej. Powięź pachowa jest wzmocniona dwoma silnymi, łukowatymi pasmami ścięgnistymi. Pasmo bliższe, bardziej regularne, biegnie w okolicy ścięgna m. piersiowego większego do okolicy ścięgna m. najszerszego grzbietu; nosi ono nazwę łuku pachowego (arcus axillaris); pasmo dalsze jest bardziej zmienne i nie zawsze występuje: jest to tzw. łuk ramienny (arcus brachialis).

Łuk pachowy nieraz zawiera wiązki mięśniowe (mięśniowy luk pachowy), biegnące od m. najszerszego grzbietu do przyczepu m. piersiowego większego, o których była poprzednio mowa. Owalna część powięzi pachowej, rozpięta między obu łukami, jest luźna, sitowato przedziurawiona (lamina cribrosa axilla-ńs): przez znajdujące się w niej otwory, wypełnione tkanką tłuszczową, przechodzą naczynia krwionośne, naczynia chłonne i nerwy. Powięź pachowa łączy się z tyłu z cienką powięzią m najszerszego grzbietu i m. obłego większego, do przodu z powięzią m. naramiennego i m piersiowego większego, ku dołowi z powięzią ramienia.

Podobne prace

Do góry