Ocena brak

Powierzchnie żucia w zależności od pobieranego pokarmu

Autor /judy Dodano /06.01.2012

Kształt korony zębów trzonowych jest w czynnościowym związku z rodzajem pokarmów. I tak np. typ sekonodon tyczny, o wąskiej koronie, wyciągniętej od przodu do tyłu i pokrytej różnej Wielkości guzkami w postaci nieprawidłowej piły, występuje u mięsożernych i owado-żernych, np. u nietoperzy. Zwierzęta te rozrywają pokarm nie żując go. U roślinożernych korona zębów jest typu lofodon tycznego o poprzecznych grzebieniach łączących poszczególne guzki w kierunku policzkowo-językowym (np. tapir, nosorożec) lub Selenodon tycznego (u przeżuwaczy) o grzebieniach półksiężycowatych, biegnących równolegle do łuku zębowego. Zbliżony do lofodon tycznego jest typ pliciden tyczny, który cechuje ssaki nagryzające pokarm bardzo twardy. Należą tutaj gryzonie i słoniowate. Typ ten cechuje silne sfałdowanie grzebieni szkliwnych korony tworzące szereg nłożonych poprzecznie listewek, liczba których może dochodzić do 27 (elephas primi-genius). Podobnie jak u Peńssodactyla występuje tu na powierzchni żucia warstwa cementu, szczególnie w rowkach między grzebieniami szkliwnymi. W zużytym zębie u człowieka na powierzchnię występuje tylko zębina, u tych form natomiast naprzemiennie listewki zębiny, szkliwa i cementu. Typ bunodontyczny lub guzkowy, najmniej skomplikowany, o szerokiej koronie usianej guzkami, występuje u zwierząt wszystkożernych, jak również u naczelnych wraz z człowiekiem. Typ ten stanowi formę-wyjściową, z której przypuszczalnie dają się wyprowadzić inne postacie powierzchni żucia.

Podobne prace

Do góry