Ocena brak

Powierzchnie i chrząstki stawowe

Autor /wiktoria Dodano /30.12.2011

Powierzchnie i chrząstki stawowe (Jacies et cartilagines artieulares). Powierzchnie stawowe pokryte są w zasadzie chrząstką szklistą. W niewielu tylko stawach chrząstki są włókniste, mianowicie w tych. w których równocześnie występuje krążek stawowy (staw skroniowo-zu-chwowy i mostkowo-obojczykowy).

Powierzchnie stawowe bywają płaskie, wypukłe lub wklęsłe, i to w różnym stopniu Powierzchnie wklęsłe stanowią p a n e w k ę s t a w o w ą. zaś powierzchnie wypukłe główkę stawową. Panewki wytwarzają się zwykle na końcach stawowych kości, któro znajdują się bliżej przyczepów mięśni, główki stawowe odwrotnie — powstają na końcach stawowych bardziej odległych od przyczepów mięśni. Główka stawowa występuje w różnej postaci, czy to bloczka, czy też wycinka kuli itp., kształt panewki natomiast jest przcwaznie negatywem główki Powierzchnia chrząstki jest lśniąca, gładka, a więc doskonale przystosowana do zmniejszania tarcia w czasie przesuwania się jednej powierzchni po drugiej. Chrząstka stawowa nie styka się bezpośrednio z kością; między obie wciska się warstwa zwapniałej chrząstki. Jako składnik sprężysty chrząstka stawowa łatwo zmienia kształt pod uciskiem wywołanym ruchami stawów. Odkształcenie to ustępuje jednak dzięki sprężystości chrząstki, z chwilą, kiedy ucisk przestaje działać. Z wiekiem chrząstka stawowa staje się mniej sprężysta, zmienia przy tym barwę, stając się bardziej żółta. W późnej starości chrząstka stawowa zanika tylko wyjątkowo. Wtedy jednak stykają się czy to zwapniałe chrząstki, czy też powierzchnie stawowe kości, wygładzając się wzajemnie.

Podobne prace

Do góry