Ocena brak

Powierzchnia przeponowa śledziony

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

Powierzchnia przeponowa (facies diaphragmatica). Wypukła powierzchnia przeponowa śledziony, jak nazwa wskazuje, w całości przylega do przepony na wysokości 9 do 11 żebra; ku górze może ona sięgać wyżej w obręb 8 przestrzeni międzyżebrowej. Od bocznej ściany klatki piersiowej oprócz przepony oddziela ją przestrzeń surowicza zachyłka żebrowo-przeponowego opłucnej, a u samego dołu również przestrzeń włóknista żebrowo-przeponowa lewa. Poza tym górna część śledziony przykryta jest dolnym brzegiem lewego płuca, które zależnie od fazy oddechu bardziej płytko lub głębiej wstępuje do zachyłka. Przeciętnie około 1/3 górnej części śledziony leży w granicach płuca. Dlatego rany kłute lub postrzałowe, które z boku trafiają śledzionę, np. przez 9 przestrzeń międzyżebrową, uszkadzają nie tylko opłucną, ale również płuco i przeponę nim dojdą do śledziony. Natomiast rany, które z boku dochodzą do dolnej części śledziony, uszkadzają przeponę oraz przestrzeń włóknistą żchrowo-przeponową i otwierają jamę brzuszną, nie raniąc już jamy opłucnej ani tym mniej płuca.

Śledziona jako narząd miąższowy daje odgłos opukowy stłumiony. W części pola projekcyjnego, na którą dolny brzeg płuca już nie zachodzi, daje ona odgłos opukowy stłumiony (pole bezwzględnego stłumienia śledziony), który z boku daje się stwierdzić na wysokości 9 do 11 żebra i w warunkach normalnych z przodu nie sięga do linii żebrowo-stawowej lewej. Wysokość tego stłumienia mierzy około 6 cm, a dolna granica między linią pachową a sutkową znajduje się jeszcze około 2 cm powyżej le-luku żebrowego. Powyżej dolnego brzegu płuca pole to przechodzi w pole względnego stłumienia śledziony, ponieważ zachodzący tu brzeg płuca powoduje rozjaśnienie stłumienia potęgujące się ku górze.

Z przodu górna granica bezwzględnego stłumienia śledziony daje się zazwyczaj stwierdzić opukiem. Tutaj bowiem, w «kącie śledźionowo-płucnym» przestrzeni pół-^iężycowatej Traubego (położonym między opukowo zaznaczającymi się brzegami płuca i śledziony;, dochodzą narządy wydrążone brzucha, żolaclck i okrężnica poprzeczna, dające odgłos opukowy bębenkowy. Również dolna panica bezwzględnego stłumienia śledziony daje się określić opukiem, ponieważ w «kącie e(Jzionowo-nerkowym» (położonym między dolnym brzegiem śledziony a nerką) zaznacza się odgłos bębenkowy okrężnicy zstępującej. Z tylu natomiast granica stłu-Anatomia człowieka. T. W - 7 mienia bezwzględnego śledziony nie da się stwierdzić opukiem, ponieważ tutaj pole śledziony przechodzi w pole nerki oraz nadnercza i narządy te, jak również wzrastająca grubość tylnej ściany brzucha wzmagają jeszcze bezwzględne stłumienie.

Powiększenie śledziony oczywiście powoduje zwiększenie pola bezwzględnego stłumienia zarówno ku górze! ponieważ przepona wtedy szerzej przylega do ściany klatki piersiowej odsuwając lewy brzeg płuca, jak przede wszystkim w kierunku przednio-dolnym ku łukowi żebrowemu.

Podobne prace

Do góry