Ocena brak

Powierzchnia oczodołowa

Autor /julka Dodano /03.01.2012

Powierzchnia oczodołowa [facies orbitalis) jest skierowana ku tyłowi i przyśrodkowo; łączy się ona z powierzchnią oczodołową szczęki (sutura zygomaticomaxilla~ ris) i ze skrzydłem większym kości klinowej (sutura sphenozygomatica), stanowiąc część dna i ściany bocznej oczodołu. Na powierzchni tej jest widoczny pojedynczy lub podwójny otwór j arzmo w o-oczodołowy (foramen zygomaticoorbitale), prowadzący do rozdwajającego się, lub też do podwójnego kanału przebijającego kość; kanał ten kończy się na powierzchni policzkowej otworem jarzmowo-twarzowym i na powierzchni skroniowej otworem jarzmowo-skroniowym (zawartość; r. zygomaticofacialis et r. zygomati-cotemporalis n. zygomatici). Brzeg przedni tej powierzchni jest gładki i zaokrąglony, stanowi znaczną część granicy wejścia do oczodołu, brzeg górny jest szorstki, poziomo położony i łączy się z kością czołową do tyłu od wyrostka jarzmowego. Brzeg tylny jest zazębiony i łączy się ze skrzydłem większym kości klinowej i z powierzchnią oczodołową szczęki. W połowie przypadków powierzchnia oczodołowa kości jarzmowej tworzy brzeg przedni szczeliny oczodołowej dolnej, a wtedy powierzchnia oczodołowa szczęki nie styka się ze skrzydłem większym kości klinowej na dnie oczodołu.

Podobne prace

Do góry