Ocena brak

Postępowanie usprawniające w uszkodzeniu nerwów obwodowych

Autor /gruszka Dodano /09.05.2014

Postępowanie usprawniające w uszkodzeniu nerwów obwodowych jest konieczne bez względu na charakter uszkodzenia (axonotmesisneurotmesis). Obejmuje zabiegi fizykalne i kinezyterapię. Kinezyterapia ma na celu:

•    zapobieganie pojawianiu się i opóźnienie zmian degeneracyjnych w mięśniach, zaników mięśniowych, przykurczów;

•    przyspieszenie regeneracji włókien osiowych i reinerwacji mięśni;

•    zapobieganie przykurczom i zniekształceniom.

Niekorzystne funkcjonalnie ustawienie kończyny (ręka opadająca - uszkodzenie nerwu promieniowego, końskie ustawienie stopy - uszkodzenie nerwu strzałkowego) wywołane jest zaburzeniem równowagi mięśniowej działającej na staw oraz wyłączeniem czynności grupy zaopatrywanej przez uszkodzony nerw. Powoduje to rozciągnięcie mięśni porażonych, więzadeł, torebki stawowej, z równoczesnym przykurczem tych elementów po stronie przeciwnej.

Aby do tego nie dopuścić, należy stosować:

•    ćwiczenia bierne w pełnym zakresie ruchów z dociskiem na powierzchnie stawowe;

•    funkcjonalne ułożenie kończyny - odpowiednie łuski lub ortezy;

•    elektrostymulację, będącą najskuteczniejszym sposobem opóźniającym i zmniejszającym zaniki mięśniowe, ich zwłóknienie oraz zapewniającym utrzymanie ich kurczliwości. Ten zabieg fizykalny powinien być wykonywany codziennie prądem galwanicznym

o największej sile tolerancji przez pacjenta przez 20-30 minut. Układając odpowiednio

kończynę i ustalając przyczepy stymulowanego mięśnia, należy uzyskać w trakcie stymulacji skurcze izometryczne;

• zabiegi termoterapii o przedłużonym działaniu - ocieplane zarękawniki, parafinoterapia i ciepłe kąpiele. Wpływają one na przyspieszenie tempa regeneracji włókien nerwowych do 3 mm na dobę, powodując skrócenie czasu odnerwienia i nieczynności mięśni oraz oczekiwania na kliniczne objawy reinerwacji (wg Kiwerskiego, 2005).

W chwili pojawienia się dowolnych skurczów mięśni rezygnuje się ze stosowania elektrosty-mulacji, wchodząc z ćwiczeniami czynnymi, najpierw w formie napięć izometrycznych, ćwiczeń w odciążeniu (woda, ręka fizjoterapeuty, podwieszenie). W miarę wzrostu siły mięśniowej reine-wowanych mięśni stosujemy ćwiczenia wolne i ćwiczenia z oporem. Krótkie ćwiczenia izometryczne z obciążeniem submaksymalnym umoż- I liwiają powrót siły i masy mięśniowej. Stosując mniejsze obciążenia (50% wartości maksymalnej), ale dużą liczbę powtórzeń, zwiększamy wytrzymałość. Natomiast stosując duże obciążenie, do 90% wartości maksymalnej, z małą liczbą powtórzeń, zwiększamy masę mięśniową.

Terapia zajęciowa (ergoterapia) jest korzystną formą usprawniania przy uszkodzeniach nerwów kończyny górnej. Odpowiednio dobrane zajęcia, uwzględniające zainteresowania chorego, wydłużają czas aktywnego usprawniania, przyspieszając odzyskanie utraconych funkcji ręki.

 

Podobne prace

Do góry