Ocena brak

Postępowanie Przymusowe

Autor /Gracjan Dodano /24.11.2011

Podstawową formą działalności organów administracji państwowej jest wydawanie aktów administracyjnych. Podejmując indywidualne decyzje w tysiącach spraw wymagających załatwienia, organ administracyjny kieruje nimi na swoim terenie w ramach swych kompetencji.

Jednakże sprawność działania administracji zależy w dużej mierze od tego, czy podjęte przez organ decyzje są realizowane.

Postępowanie przymusowe (inaczej egzekucyjne) w administracji ma na celu zmuszenie określonej osoby do wykonania aktu administracyjnego. Jeśli na przykład akt administracyjny nakazuje eksmisje, postępowanie przymusowe zmierza do rzeczywistego opóźnienia lokalu, gdy obywatelowi wymianę wadliwej instalacji elektrycznej – postępowania przymusowe ma wymusić na nim wykonanie tej decyzji itd.

Postępowanie przymusowe nie ma na celu ukarania, lecz wymuszenie posłuchu dla poleceń władzy. Dlatego należy je odróżnić od postępowania w sprawach w wykroczenia.

Wszczęcie postępowania przymusowego następuje na podstawie tytułu wykonawczego. Tytułem wykonawczym jest najczęściej akt administracyjny ostateczny, czyli taki, od którego nie przysługuje już na normalnej drodze odwołanie, albo, który podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Organem prowadzącym postępowanie przymusowe w sprawach o świadczenia pieniężne i niepieniężne jest rzeczowo właściwy organ administracji I instancji, chyba, że przepisy szczególne wskazują inny organ.

Przeprowadzenie postępowania przymusowego musi poprzedzić akt zwany zagrożeniem. Organ administracyjny zwraca się do zainteresowanej osoby z żądaniem wykonania aktu administracyjnego w określonym terminie i jednocześnie wskazuje środek przymusu, który w przeciwnym razie zostanie zastosowany.

Postępowanie przymusowe rozpada się na dwa tryby, różniące się poważnie stosowanymi środkami:

Ma ona na celu przymusowe wykonanie takich aktów administracyjnych lub przepisów, które nakładają obowiązek zapłacenia państwu określonej kwoty pieniężnej. W

W tym postępowaniu stosowane są następujące środki:

  1. Egzekucja z pieniędzy (gotówki)
  2. Egzekucja z wynagrodzenia za pracę 
  3. Egzekucja z wkładów oszczędnościowych i rachunków bankowych 
  4. Egzekucja z wierzytelności i innych praw majątkowych 
  5. Egzekucja z ruchomości ( polegająca na sprzedaży rzeczy w drodze licytacji i potrącenia egzekwowanej należności z uzyskanej w ten sposób kwoty)
  •   Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym

Wyegzekwowaniu tych obowiązków służą następujące środki przymusu:

  • Grzywna w celu przymuszenia
  • Wykonanie zastępcze 
  • Odebranie rzeczy ruchomej 
  • Odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń 
  • Przymus bezpośredni

Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie, w tej samej lub wyższej kwocie, przy czym jednorazowo nie może przekroczyć 30 zł, a łącznie 150 zł. W stosunku do osób prawnych kwoty te wynoszą odpowiednio 150 zł. I 1500 zł. Grzywnę stosuje się w celu wymuszenia takiego świadczenia, które może być wykonane tylko przez samego zainteresowanego, albo zaniechania lub znoszenia czegoś.

Wykonanie zastępcze polega na powierzeniu, komu innemu wykonania świadczenia na koszt i ryzyko zobowiązanej osoby.

Przymus bezpośredni stosuje się, gdy zawiodły inne środki lub, gdy ich użycie nie jest celowe (opieczętowanie przedmiotu, zaplombowanie pomieszczenia, użycie broni – to formy przymusu bezpośredniego).

Organy policji mogą stosować niektóre z wymienionych środków w celu wyegzekwowania wydanych poleceń(w ramach uprawnień), bez potrzeby wydawania tytułu wykonawczego.

Podobne prace

Do góry