Ocena brak

POSTĘPOWANIE PRZED APUD IUDICEM

Autor /Pompejusz Dodano /21.11.2011

Cechą wspólną procesów legisakcyjnego i formułkowego ( zwanymi zwyczajnymi)jest dwufazowość toku postępowania ; przygotowawcza ( in iure )przeprowadzana zawsze przed urzędnikiem państwowym i rozstrzygająca ( apud iudicem ) tocząca się w innym miejscu i czasie przed sędzią prywatnym.

Faza apud iudiciem:

  • musiało się zakończyć z upływem pewnego czasu od litis contestatio (iudicium legitimum – 18 miesięcy; iudicium imperio continens – do końca kadencji urzędnika) – jeśli nie to proces mógł być umorzony

  • sędzia miał ustalić stan faktyczny na podstawie dostarczonych dowodów i wydanie wyroku stosownego co do treści formułki

  • obowiązek dostarczenia dowodu spoczywa na tym kto twierdzi a nie na tym co zaprzecza (powód udowadnia intentio, pozwany exceptio a sędzia wydaje wyrok)

  • dowody – świadkowie, dokumenty, opinie biegłych, oględziny

  • sędzia ocenia dowody i zupełnie nieskrępowany wydawał wyrok ogłaszając go ustnie, bez podawania motywów

  • gdy sprawa była niejasna mógł nie wydać wyroku a sprawę przejmował inny sędzia

  • wyrok prawomocny od chwili ogłoszenia (nie można drugi raz się procesować w tej samej sprawie, chyba że przekupstwo sędziego albo sfałszowania dowodów)

Postępowanie apud iudicem

Postępowanie apud iudicem czyli przed sędzią rozpoczynało się postępowaniem dowodowym, a kończyło wydaniem wyroku. W trakcie postępowania sędzia wydawał polecenia przygotowujące do rozstrzygnięcia sprawy. Miał tylko obowiązek zapewnić stronom możliwość swobodnej i wyczerpującej wypowiedzi.

Postępowanie apud iudicem było następstwem zmian społeczno – prawnych jakie zachodziły w społeczeństwie rzymskim. Postępowanie to odbywało się podobnie jak proces in iure przed sędzią prywatnym najczęściej w miejscach ogólnodostępnych (place) w godzinach przedpołudniowych. Różnicę w tym procesie stanowił fakt, iż jedna ze stron mogła się nie stawić. W takim przypadku sędzia wydawał wyrok pod nieobecność strony w myśl zasady że należy zasądzić daną rzecz osobie obecnej. Celem tego postępowania było stwierdzenie stanu faktycznego jaki miał miejsce i utworzenie formułki procesowej a następnie wydanie wyroku.

Podobne prace

Do góry