Ocena brak

Postępowanie dowodowe

Autor /Erazm Dodano /17.11.2011

    Proces formułkowy: sędzia ograniczał się do dowodów przedstawionych przez strony, obowiązywała zasada actori incumbit probatio ("na powodzie spoczywa ciężar dowodzenia") co do dowodów oskarżenia. Pozwany chcąc skorzystać z ekscepcji procesowej, musiał także udowodnić fakty dla siebie korzystne - reus in exceptione actor est ("pozwany w ekscepcji jest powodem").

    Nigdy strony nie musiały udowadniać stanu prawa - iura novit curia ("prawa poznał sąd"). Znano dowody z przesłuchania stron, zeznań świadków, dokumentów, opinii biegłych oraz z autopsji (oględzin). Sędzia dysponował zasadą swobodnej oceny dowodów, mógł je przyjąć bądź odrzucić, mógł też wysnuć wniosek o prawdziwości faktu na podstawie innych faktów, sporadycznie występowało domniemanie prawne czyli uznanie za prawdziwy faktu na podstawie innych, ustalonych już faktów.

    Proces kognicyjny: wprowadzono legalną ocenę dowodów, hierarchizującą dowody. Pierwszeństwo miał dokument publiczny, zeznania świadków liczyły się według ich pozycji społecznej, była też zasada testis unus, testis nullus ("jeden świadek to żaden świadek"). O wiele częściej stosowano domniemanie prawne (praesumptio iuris).

Podobne prace

Do góry