Ocena brak

Postęp w technologii żywności związany ze stosowaniem substancji dodatkowych

Autor /niebieska Dodano /13.02.2014

Do wytwarzania żywności bardziej bezpiecznej, o większej wartości odżywczej, tańszej, w różnorodnym asortymencie i o bardziej atrakcyjnych cechach sensorycznych może się przyczyniać stosowanie substancji dodatkowych.

Substancja dodatkowa substancja, która nic jest zwyczajowo odrębnie spożywana jako żywność, nie będąca typowym składnikiem żywności, niezależnie od tego, czy posiada wartość odżywczą, czy nie. której celowe użycie technologiczne w procesie produkcji, przetwarzania, przygotowywania, pakowania. przewozu i przechowywania żywności spowoduje lub może spowodować. żc substancja la stanie się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem środka spożywczego albo półproduktów będących jego komponentami.

Do substancji dodatkowych dozwolonych do żywności nic zalicza się więc typowych składników wyizolowanych z różnych surowców, jak sacharoza, skrobia, izolaty białkowe ilp.. chociaż tratycyjnic są one nazywane dodatkami. Również składniki dodawane w celu zachowania lub poprawienia wartości odzywczej nie są zaliczane do kategorii substancji dodatkowych dozwolonych do żywności.

Dodatki do żywności znane s<) od bardzo dawna. Początkowo miały one głównie na celu zwiększenie atrakcyjności sensorycznej potraw, do czego stosowano początkowo naturalne barwniki organicznc i nieorganiczne. Po roku 1860 powszechnie zaczęto dodawać do żywności barwniki syntetyczne, stosowane wcześniej do barwienia tkanin. Ze względu na zafałszowania żywności, polegające na dodawaniu iszkodliwyc.i dla zdrowia soli miedzi i żelaza, w 1907 r. w USA, wprowadzono przepis) prawne ograniczające barwienie żywności, dopuszczając do stosowania tylko 7 barwników syntetycznych z 90 używanych do tego czasu.

Później po dodatki sięgnięto w celu konserwowania żywności i poprawienia jej bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Najdłużej stosowanymi konserwuntami chemicznymi są azotany wykorzystywane do peklowania mięsa. Peklowanie ubc^picud mięso nic tylko uguluic |«>jvl_vin /.cpMiticui, ale chioni Koiimi-menta przed zatruciem toksynami wytwarzanymi przez bakterie Clostridnun botulimm. Peklowanie ma szczególne znaczenie w przypadku złych sanitarnych warunków przetwarzania i przechowywania mięsa.

Jeszcze później, wraz z rozwojem przemysłowych metod produkcji żywności i rosnącymi wymaganiami konsumentów, zaczęto stosować dodatki o innym, niż nadawanie barwy i utrwalanie, działaniu technologicznym. Do wytwarzania bardziej złożonych produktów potrzebne były bowiem nowe substancje dodatkowe, nadające pożądane cechy oraz stabilność w czasie przechowywania i obrotu. 

 

Podobne prace

Do góry