Ocena brak

Postacie zwarcia

Autor /judy Dodano /06.01.2012

Zęby szczęki najczęściej zachodzą na zęby żuchwy. Te ostatnie przykryte są z zewnątrz przez pierwsze; tak. np. siekacze dolne przykryte są przez górne na przestrzeni 1—3 mm. Zwarcie takie nazywamy 1) nożyco w a tym (psalidodontia; psalis = nożyce). Na terenie Europy występuje ono najczęściej, mniej więcej w 80% przypadków, u Chińczyków i Japończyków znacznie rzadziej (około 50%), u wielu innych grup etnicznych jeszcze rzadziej.

Oprócz zwarcia nożycowa tego postacią rów nież prawidłową, choć w Europie znacznie rzadszą, jest tzw. 2) zwarcie obcęgowate (labidontia; lubis= obcęgi). W tej postaci zwarcia sickacze stykają się z sobą jak brzegi sieczne obcęgów, a guzek stawowy stawu żuchwowego jest przeważnie niski. Zdarza się, że siekacze górne płasko występują do przodu i dachówkowato przykrywają dolne; taki typ nazywamy 3) dachówkowatym (stegodontia; stegos = dach); spotykamy go dość często (33%) u Chińczyków i Japończyków.

Czasami żuchwa jest znacznie skłócona, wskutek czego dolne siekacze o 3—10 mm są cofnięte od górnych i nie są przez nie przykryte; zwarcie tego typu 4) tyłozwarcie (opistliodontia; opisden = z tyłu) występuje na terenie Europy bardzo rzadko (około 1%) i wkracza w dziedzinę patologii.

Nieco mniej rzadkie są takie postacie zwarcia, również nieprawidłowe, w których przednie zęby dolne wskutek nadmiernego rozwoju żuchwy występują do przodu od przednich zębów górnych, a dolne trzonowe wysuwają się bocznie spod górnych; jest to tzw. 5) przodozwarcie (progenia lub lepiej prodentia). Do form nienormalnych i bardzo rzadkich należy również 6) zwarcie otwarte (hiatodontia; hialus = szczelina^, w którym między górnymi a dolnymi zębami przednimi przy zwartych szczękach pozostaje otwarta szczelina, mogąca sięgać ku tyłowi aż do Pt.

Zdarzają się również asymetryczne postacie zwarcia, tzw. k r zy żo w e (laterogćnia); nie stanowią one oddzielnej postaci, lecz występują czy to w formie połowiczego przodo-zwarcia, czy leż tyłozwarcia.

Odmiany i zboczenia uzębienia mogą być dziedziczne lub nabyte. Rodzinne występowanie ich stwierdzone zostało u wielu pokoleń. Dużą rolę odgrywają poza tym inne czynniki, jak przedwczesne usuwanie zębów mlecznych, zboczenia uzębienia dziecięcego itp. Należy pamiętać, że uzębienie stanowi tylko jedno ogniwo wspólnego układu, do którego należą szczęki, staw żuchwowy oraz mięśnie żwaczowe; uszkodzenia uzębienia wpływają na pozostałe części układu.

Podobne prace

Do góry