Ocena brak

Pośnieżek

Autor /Ariel Dodano /31.01.2012

Wygląd: długość 0,3-0,4 cm. Przypomina nieco świerszcza. Utrata skrzydeł jest przystosowaniem do prowadzonego przez nie trybu życia - pośnieżki spotyka się na wiecznym śniegu i lodowcach, a na nizinach zimą na lodzie i śniegu. Stają się aktywne przy temperaturach poniżej -5°C.

Ich przynależność do wojsiłek można rozpoznać po „dziobie", który jest wyjątkowo długim wyrostkiem przedniej części głowy. W podobny sposób ryjkowato wydłużona jest także głowa wojsiłki pospolitej. Długie nogi umożliwiają pośnieżkom wykonywanie dalekich skoków. Samicę można rozpoznać po długim pokładełku.  

Środowisko: zimą na terenach otwartych, w lasach mieszanych, ogrodach i parkach.

Występowanie: cała Europa.

Liczebność: pospolity, niekiedy liczny.

Rozród: jesienią pojawiają się pierwsze pośnieżki. Kopulacja po zrytualizowanych zalotach: samiec dotyka wielokrotnie samicę czułkami, potem stara się z zaskoczenia uchwycić klamrowatymi przydatkami odwłokowymi koniec jej odwłoka i objąć ją za tułowiem swymi szczątkowymi skrzydłami, a następnie puszcza jej uchwyconą uprzednio przydatkami nogę.

Dopiero wówczas następuje przekazanie spermy. Samica składa jaja pojedynczo w górną warstwę gleby, gdzie zimują. Larwy wylęgają się na wiosnę. Mają nogi tułowiowe, brak im natomiast nóg odwłokowych. W pełni wyrośnięte mają 0,7 cm długości. Zimują gotowe do przepoczwarczenia, jednak dopiero w następnym roku w pełni lata lub wczesną jesienią przepoczwarczają się. Ściany komory larwa wzmacnia jedwabną przędzą. Ujścia gruczołów przędnych larwy znajdują się w jej dolnej wardze.

Uwagi: pośnieżki szukają na lodzie i śniegu marwych drobnych owadów, żywią się jednak również częściami mchów i roślin wyższych. Trawienie jest zewnętrzne - na pokarm wydzielają ślinę, która w ciągu krótkiego czasu rozpuszcza go i tak powstający płyn pośnieżek następnie wsysa. Larwy żywią się mchem i drobnymi korzonkami.

Podobne prace

Do góry