Ocena brak

Poręczenie

Autor /Serwacy Dodano /23.11.2011

Zachodziło stypulacyjnie między wierzycielem a osobą trzecią przyjmującą na siebie odpowiedzialność za dłużnika. Popularna forma (zastaw wymagał posiadania wartościowej rzeczy, co nie było powszechne), poręczyciel uzależniał od siebie dłużników (pomagało im to np. w wyborach). Trzy formy poręczenia: sponsio, fideipromissio; fideiussio – najbardziej powszechna, można było tak poręczać wszelkie formy kontraktów, odpowiedzialność fideiusora była dziedziczna, akcesoryjna (uboczna); kilku fideusorów z jednego długu było odpowiedzialnych solidarnie – każdy z całości (później możliwość rozdziału). W prawie justyniańskim jest to jedyna forma poręki. Poręczycielowi jeśli zapłacił dług przysługiwało prawo regresu, a także beneficium cedendarum actionum – przelania na niego wierzytelności długu.

Podobne prace

Do góry