Ocena brak

Porażenie nerwów obwodowych

Autor /grubaska Dodano /18.12.2012

Nerwy obwodowe ulegają uszkodzeniu w następstwie przecięcia lub zgniecenia (np. między odłamami kości), stłuczenia, pociągnięcia i wskutek niedokrwienia (jałowa martwica). Rozróżnia się następujące rodzaje uszkodzenia nerwu: neurapraxia (przerwanie, zablokowanie przewodnictwa), axonotmesis (przerwanie włókien osiowych z zachowaniem osłonek), neurotmesis (przerwanie całego nerwu). Po przerwaniu ciągłości włókna osiowego następuje zwyrodnienie obwodowej części włókna ruchowego. W miejscu uszkodzenia nerwu powstaje blizna łącznotkankowa zawierająca pętle włókien nerwowych (nerwiak).

Po operacyjnym połączeniu końców nerwów po kilku dniach (4) następuje proces reinnerwacji — wrastania włókien osiowych w osłonki Schwanna. Włókna nerwowe po dotarciu do mięśnia rozgałęziają się i wytwarzają płytki ruchowe. Warunkiem czynnościowego połączenia nerwu z mięśniem jest dobry stan włókien mięśniowych (gdy nie są pobudzane, ulegają zwyrodnieniu po około 6 miesiącach). Połączenie to ułatwiają elektrostymulacja i czynne ćwiczenia ruchów. Zbyt późne zeszycie nerwu, np. po 2 latach, jest zwykle bezskuteczne ze względu na nieodwracalne zmiany zwyrodnieniowe mięśni.

Nerwy mają troficzny wpływ na stan czynnościowy mięśni. Po uszkodzeniu nerwu następuje stopniowy zanik włókien mięśniowych, wzmożenie pobudliwości na acetylocholinę (drżenia włókienkowe) i bezpośrednie działanie bodź-ców elektrycznych, później dołącza się stopniowa utrata pobudliwości, rozpad elementów kurczliwych, zwyrodnienie i zastąpienie włókien mięśniowych tkanką tłuszczową i łączną.

Podobne prace

Do góry