Ocena brak

Położenie prawne niewolników

Autor /Demetriusz Dodano /17.11.2011

Niewolnik to servus, mancipium lub po prostu homo, niewolnica – ancilla. Właściciel niewolnika to jego pan – dominus, a jego władza nad niewolnikiem zwie się potestas.

Niewolników w prawie rzymskim traktowano jak rzeczy. Był on instrumentum vocale. Właściciel miał wobec niewolnika vitae necisque potestas, a więc władzę życia i śmierci. Niewolnik był przedmiotem obrotu gospodarczego, w związku z tym jego właściciel mógł z nim robić co chciał (sprzedaż, oddać w najem, zapisać w testamencie).

Związki pomiędzy niewolnikami nie były małżeństwem. Związek taki zwał się contubernium – także, jeżeli chodziło o związki mieszane (np. niewolnik + osoba wolna = contubernium). Dzieci zrodzone z takiego związku zawsze były własnością (niewolnikami) należącymi do właściciela matki.

Niewolnik nie mając zdolności prawnej nie mógł mieć prawnie swego majątku. Przez swoje działania mógł tylko skutecznie nabywać, polepszać sytuację swojego pana. Nie mógł jej pogarszać, gdyż za zobowiązania zaciągnięte przez niewolnika, właściciel – wg ius civile – nie odpowiadał. Niewolnik zaciągał zobowiązania naturalne. Właściciel odpowiadał natomiast za przestępstwa swoich niewolników – w formie odpowiedzialności noksalnej.

Niewolnicy nie mieli żadnych praw publicznych.

Podobne prace

Do góry