Ocena brak

Położenie łuku aorty

Autor /Karoline Dodano /18.01.2012

Ponieważ łuk aorty przebiega nie tylko z prawa na lewo, ale również silnie skośnie, prawie strzałkowo od przodu ku tyłowi (z śródpiersia przedniego do tylnego), więc w widoku od przodu jest on pozornie skrócony, co zaznacza się zwłaszcza w obrazie rentgenowskim. W związku z tym odróżniamy więc na nim powierzchnię przednią skierowaną równocześnie w stronę lewą oraz powierzchnię tylną zwróconą równocześnie w stronę prawą.

Do przodu i po stronie lewej u góry przylega do łuku ż. ramienno-głowowa lewa, a poniżej oba worki opłucnej, prawy i lewy (i brzegi płuc), które oddzielają łuk aorty od powierzchni tylnej mostka. Bezpośrednio powierzchnię tę od przodu ku tyłowi k! zyżują: n. przeponowy lewy, gałęzie sercowe lewego n. błędnego i pnia współczuł-nego oraz n. błędny lewy. Nerw ten krzyżując łuk aorty od przodu oddaje n. krtaniowy wsteczny, który od dołu obejmuje łuk i kieruje się ku tyłowi oraz ku górze.

D o tyłu i po stronie prawej leży część głęboka splotu sercowego, tchawica i węzły chłonne tchawiczo-oskrzelowe górne lewe, lewy brzeg przełyku oraz przewód piersiowy.

U góry z wypukłości łuku odchodzą trzy wyżej wspomniane wielkie tętnice, pień rarnienno-głowowy, t. szyjna wspólna lewa i t. podoboj czy ko wa lewa, u dołu z wklęsłością łuku graniczą: rozdwojenie pnia płucnego, oskrzele lewe, więzadło tętnicze i część powierzchowna splotu sercowego.

Z topograficznego położenia łuku aorty wynika, że w przypadkach jego rozszerzenia (tętniaka) ucisk na ż. ramienno-głowową lewą wywoływać może przekrwienie bierne, ucisk na tchawicę — duszność, ucisk na nerw krtaniowy wsteczny — chrypkę.

Podobne prace

Do góry