Ocena brak

Połoz leopardowy

Autor /Mustafa000000 Dodano /12.01.2012

Rodzina wężowate (Colubridae)

Wygląd: smukły, bardzo jaskrawo ubarwiony wąż o głowie wyraźnie odgraniczonej szyją od tułowia, dużych oczach z okrągłą źrenicą, gładkim ułuszczeniu i długim ogonie. Podstawowe ubarwienie grzbietu jest żółtawe, szare lub czerwonawobrązowe. Występuje na nim rząd większych, czerwono-brązowych lub czerwonych, czarno obwiedzionych, poprzecznych plam. Boki ciała są pokryte w regularnych odstępach czarnymi plamami, brzuch jest w przedniej części ciała blado-żółtawy, w tylnej zaś stopniowo czerniejący. Na głowie znajduje się wyraźny, czarny rysunek. Występują również odmiany pasiaste, u których plamisty wzór na grzbiecie zastąpiony jest przez dwie podłużne smugi. Całkowita długość ciała 100 cm.

Występowanie: Malta, południowe Wiochy, Sycylia, Półwysep Bałkański, północne Sporady, Cyklady, Kreta, Krym, Kaukaz i Azja Mniejsza.  

Środowisko: głównie niziny i obniżenia w wyżej położonych obszarach, w górach miejscami dociera do wysokości 1000 m n.p.m. Żyje zarówno w suchych, jak i w umiarkowanie wilgotnych środowiskach na nasłonecznionych, porośniętych bujną roślinnością ziołoro-ślową i krzewiastą stanowiskach, na łagodnie opadających, kamienistych i zakrzaczonych skłonach wzgórz i w zdziczałych ogrodach. Chętnie przebywa na murach okalających po-brzeża dróg, kamienistych nasypach i w zaroślach w bezpośredniej bliskości cystern i kanałów.

Tryb życia: połoz leopardowy jest mato płochliwy wobec znajdującego się naprzeciwko człowieka. Rzadko ucieka i pozostaje tak długo na miejscu, póki nie zostanie uniesiony do góry. Wtedy owija się wokół trzymającej go ręki i kąsając próbuje uwolnić się. Ruchy ma powolne, potrafi się jednak z dużą zręcznością poruszać wśród gęstej roślinności i wspinać po wyższych krzewach. W godzinach przedpołudniowych wygrzewa się w słońcu, potem zaczyna penetrować otoczenie lub chroni się w ocienionym miejscu.

Po południu pojawia się ponownie na nasłonecznionym stanowisku. Można spotkać go tam jeszcze po zachodzie słońca, ponieważ korzysta wówczas z ciepła wypromieniowywanego przez podłoże. Połoz leopardowy powoli zbliża się do upatrzonej ofiary, wygina bocznie przednią część tułowia w kształcie litery „S" i uderza na nią błyskawicznie. Owija się silnie wokół zdobyczy splotami ciała i dusi ją. Rozluźnia wtedy sploty, odnajduje głowę ofiary i zaczyna ją połykać. Na sen zimowy połoz leopardowy chroni się na przełomie października i listopada do podziemnego ukrycia.

Rozród: kopulacja odbywa się w maju lub czerwcu. Przed zapłodnieniem samiec przytrzymuje szczękami samicę za głową w rejonie szyi. Gdy samica nie jest jeszcze gotowa do godów, wykręca się żywo do przodu i próbuje się uwolnić od samca. Właściwa kopulacja może trwać kilka godzin. W tym czasie kopulująca para trwa w bezruchu lub wije się niespokojnie. Samica składa w lipcu lub sierpniu 3-5 stosunkowo dużych, miękko-skorupowych jaj pod kępę mchu, w szparę między kamieniami lub do wilgotnej kryjówki w ziemi. Młode w momencie wylęgu mają 30-35 cm długości; pierwszą linkę przechodzą po 10-14 dniach.

Pokarm: przede wszystkim drobne gryzonie, ponadto ptaki i ich pisklęta oraz jaszczurki.

Uwagi: w hodowli połoz ten dostarcza opiekunowi wielu problemów, pomimo to jest ciągle łowiony przez kolekcjonerów węży i trzymany w terrariach. Połoz leopardowy stał się gatunkiem rzadkim.

Podobne prace

Do góry