Ocena brak

Połonicznik nagi

Autor /Sergiusz192 Dodano /18.01.2012

Roślina jednoroczna, rzadko bylina, o łodydze rozgałęzionej, rozesłanej, tworząca kobierce. Małe liście są naprzeciwległe, siedzące, eliptyczne. Z ich kątów wyrastają drobne, żółtozielone kwiaty zebrane w kłębki. Owocem jest torebka zawierająca ciemnobrunatne nasiona. Gatunek ten, pochodzący z Europy i Azji, rośnie na glebach ubogich, piaszczystych, wzdłuż dróg i strumieni. Niegdyś połonicznik był używany do leczenia dróg moczowych i przepukliny.

Zbiera się ziele (Herba Hernariae). Pędy czyści się starannie i suszy rozpostarte cienką warstwą w miejscu cienistym i przewiewnym, w temperaturze nie przekraczającej 35°C. Ziele przechowuje się w miejscu suchym i ciemnym. Zawiera m.in. saponinę trójterpenową, która rozkłada się na kwas chillainowy i cukry proste. Ziele pokrewnego połonicznika kosmatego (H.hirsuta) zawiera saponiny, które rozkładają się na kwas galaktonowy i glukozę lub na inne cukry. Oba gatunki zawierają te same glikozydy: rutynę i kumaryny, m.in. herniarynę.

Działają silnie moczopędnie, antyseptycznie i słabo rozkurczowo. Są to zioła bardzo skuteczne w przypadku zapalenia dróg moczowych, nerek i pęcherzyka żółciowego. Używa się ich również profilaktycznie przeciw tworzeniu się kamieni nerkowych i piasku w moczu.

Okres kwitnienia:

V-VIII

Zbiór ziela:

VI-VIII

Podobne prace

Do góry