Ocena brak

Polityka zagraniczna Kazimierza Wielkiego

Autor /kjt44 Dodano /05.06.2005

Kazimierz Wielki, jedyny syn Władysława Łokietka objął tron w 1333r. Sytuacja niedawno odrodzonego państwa była trudna. Pod panowaniem jego znajdowało się mniej niż połowa obszaru dawnej monarchii piastowskiej. Kraj wyniszczony był długotrwałymi wojnami i niejednolity pod względem gospodarczym, administracyjnym oraz prawnym. Odziedziczył po ojcu królewską koronę, ale i niezwykle skomplikowaną sytuację polityczną państwa. Jego doradcy, pomocnicy i obrońcy granicy państwowej to ludzie doświadczeni i zahartowani w trudach u boku Łokietka.
Bilans trzydziestosiedmioletniego panowania Kazimierza Wielkiego budzi podziw. Terytorium państwa wzrosło dwukrotnie a ludność 2,5 krotnie.
Jan Długosz w kronice „Roczniki, czyli kroniki Królestwa Polskiego” pisze - „Kazimierz był mężczyzną wysokim i tęgim. Jego twarz budziła szacunek. Dla ojczyzny łaskawy, poddanych traktował z umiarem. Pragnął gorąco wzmocnienia i wzbogacenia ojczyzny i państwa. Uprzejmy i uczciwy łatwo dopuszczał do siebie ludzi każdego stanu, rodu i wieku. Dla wszystkich życzliwy tak dla szlachty, jak dla wieśniaków, tak bardzo przestrzegał sprawiedliwości, że nie dopuszczał, by panowie i dziedzice wyrządzali krzywdę i niesprawiedliwość własnym chłopom i strzegł ich jak jakiegoś szczególnego skarbu”
W okresie objęcia tronu przez Kazimierza Wielkiego sytuacja międzynarodowa była wyjątkowo skomplikowana. Pretensje do korony polskiej zgłaszał król czeski Jan Luksemburski. Poważnym zagrożeniem byli Krzyżacy, którzy okupowali Pomorze Gdańskie i Kujawy i byli w sojuszu z królem czeskim. Także marchia brandenburska nie rezygnowała z podboju ziem polskich. Tak więc we wcześniejszym okresie panowania Kazimierza Wielkiego na czoło polityki zagranicznej państwa polskiego wysunęły się szczególnie stosunki z czterema państwami Europy Środkowej: z Węgrami, Czechami, Marchią Brandenburską i Zakonem Krzyżackim. Król cały wysiłek skierował na dyplomację międzynarodową.
Stosunki z Węgrami
Kazimierz wielki podtrzymał zapoczątkowany przez ojca sojusz z panującymi na Węgrzech Andegawenami umocniony więzami rodzinnymi, który miał nadal pozostać kanonem jego polityki zagranicznej. Elżbieta, siostra Kazimierza była żoną króla węgierskiego Karola Roberta. Przymierze z Węgrami miało jednak swoją cenę. Na początku swojego panowania Kazimierz zawarł z królem węgierskim układ, na mocy którego władca Węgier zostanie spadkobiercą króla Polski jeśli ten nie będzie miał syna.
Formalny układ zawarto na drugim zjeździe w Wyszehradzie w 1339r. Wiadomość na ten temat znajdujemy w kronikach węgierskich pochodzących z XVw : Kronice budzińskiej i w Kronice Turociego. W lipcu 1339r przybył do Wyszehradu Kazimierz Wielki ze swoimi dostojnikami świeckimi i biskupami, i za ich zgodą i wolą dokonał „rezygnacji z Królestwa Polskiego” na rzecz swojego siostrzeńca Ludwika, syna Karola Roberta, ponieważ nie miał potomka męskiego.

Podobne prace

Do góry