Ocena brak

Polityka w makroskali

Autor /Felek Dodano /18.07.2011

Zawężająca koncepcja podejścia procesualnego postrzega proces polityczny w skali makro- na obszarze między instytucjami władzy państwowej a społeczeństwem obywatelskim Jej zwolennicy podkreślają, że to w sferze instytucjonalnej zapadają decyzje kierowane do całego społeczeństwa. Demokratyczne rządy odgrywają zasadniczą rolę w procesach kolektywnego wyboru celów społecznych, zapewniają realizację dobra wspólnego, określają prawne granice dopuszczalnych konfliktów między grupami partykularnych interesów. G.B. Peters, twierdzi, że „polityka odnosi się do stosunków władzy i wpływu między państwami i ich społeczeństwami (oraz między interesami wewnątrz nich), w szczególności do kompleksowego zespołu procesów, w których rządy dokonują wyboru kolektywnych celów społecznych i sposobów ich implementacji”.

Definicyjną cechą polityki jest według autora, jej uwikłanie w stosunki między państwami i obywatelami w procesach podejmowania oraz implementacji publicznych decyzji. Dotyczy tego, jak obie strony tego stosunku (państwo i społeczeństwo obywatelskie) kształtują wzajemne relacje i wzajemnie na siebie wpływają (s 25).

Zatem w tym ujęciu polityka jako proces podejmowania kolektywnych decyzji odnosi się zasadniczo do sfery publicznej- stosunków między państwem i społeczeństwem obywatelskim. Dla prowadzenia polityki w skali ogólnospołecznej niezbędne jest istnienie instytucji rządowych zdolnych do podejmowania decyzji w imieniu całego społeczeństwa. Niezmiernie ważny jest instytucjonalny i organizacyjny wymiar polityki.

Proces rządzenia nowoczesnym państwem cztery komponenty

1. wybór celów,

2. sterowanie procesem implementacji,

3. określanie struktury preferencji zadań i ich koordynacji,

4. zapewnienie mechanizmów odpowiedzialności polityków za decyzje i interakcyjnych relacji między decydentami i adresatami decyzji politycznych. Warunkiem dobrego rządzenia jest istnienie zasobu instytucji politycznych i biurokratycznych.

Podobne prace

Do góry