Ocena brak

Polityka monetarna w latach ‘90

Autor /Ashlyn Dodano /14.04.2011

 

Na kształt polityki pieniężnej w Polsce w latach '90 oddziałują dwie grupy czynników. Do pierwszej z nich można zaliczyć te, które z reguły występują w stabilizowanych gospodarkach podlegających transformacji. Do drugiej należą czynniki specyficzne dla gospodarki polskiej, to jest takie, które można znaleźć również w innych krajach transformowanych, ale nie we wszystkich. Ta druga grupa czynników pozostaje bowiem w związku z charakterystyką gospodarki przed rozpoczęciem zasadniczego programu stabilizacji oraz z wybraną strategią realizacji tego celu.

Wspólną cechą polityki monetarnej w krajach transformowanych są trudności sterowania podażą pieniądza znacznie większe niż w dojrzalszych gospodarkach rynkowych. Przede wszystkim wysoce zmienny, a tym samym trudno przewidywalny, jest realny popyt na pieniądz.

W krajach transformowanych występuje zjawisko tzw. substytucji walutowej. Wywodzi się ono z tradycyjnego kultu dla zagranicznych walut wymienialnych, jako rzadkich i trudno dostępnych, w przeciwieństwie do obfitego, chociaż w znacznym stopniu "pustego", krajowego pieniądza w okresie przed rozpoczęciem programów stabilizacji. Zjawisko to polega na utrzymywaniu znaczącej części oszczędności gospodarstw domowych w walutach zagranicznych i skłonności do ucieczki od krajowego pieniądza w sytuacjach odbieranych przez posiadaczy oszczędności jako niepewnych co do jego względnie stabilnej wartości w relacji do zagranicznych walut.

Podobne prace

Do góry