Ocena brak

Polityka - lata 30

Autor /Celestyn Dodano /25.10.2011

Od 1926 r. polską polityką zagraniczną kierował Józef Piłsudski (za pośred-nictwem oddanych sobie ministrów). Uważał, że jak długo między Niemcami a ZSRR będą trwały nieporozumienia, tak długo ze strony tych państw nie grozi Polsce niebezpieczeństwo; należy zachować równy dystans w stosunkach z na-szymi dwoma największymi sąsiadami prowadząc politykę równowagi. Realizatorem takiej polityki miał być płk Józef Beck, od 1932 r. minister spraw zagra-nicznych Rzeczypospolitej Polskiej.

Ze Związkiem Radzieckim w styczniu 1932 r. parafowano pakt o nieagresji zatwierdzony ostatecznie 25 lipca 1932 r. w Moskwie jako polsko-radziecki pakt o nieagresji.Po dojściu Hitlera do władzy (styczeń 1933) nastąpiły ze strony Niemiec ataki na Polskę i próby podważenia postanowień traktatu wersalskiego. Piłsudski son-dował w Paryżu możliwość ewentualnej wojny prewencyjnej, wobec nastrojów pacyfistycznych nie znalazł uznania dla takich działań. Doszło natomiast do zmiany stanowiska Niemiec wobec Polski - powstrzymano antypolską propagandę. Rok 1933 przyniósł opuszczenie Ligi Narodów przez Niemcy.

W styczniu 1934 r. podpisano polsko-niemiecką deklarację o niestosowaniu przemocy we wzajemnych kon-taktach. W odpowiedzi na zbliżenie polsko-niemieckie w maju 1934 r. w Moskwie nastąpiło przedłużenie na 10 lat polsko-radzieckiego paktu o nieagresji. Strona radziecka ponownie uznała polską granicę wschodnią.Negatywne wrażenie na arenie międzynarodowej wywarło wypowiedzenie przez Polskę małego traktatu wersalskiego dotyczącego poszanowania prawmniejszości.W polityce zagranicznej 2 połowy lat 30., zgodnie z wytycznymi marszałka Piłsudskiego, Józef Beck, minister spraw zagranicznych, nadal prowadził polity-kę równowagi. Był to czas narastania nieporozumień i polaryzacji sił w Europie: Niemcy otwarcie łamały postanowienia traktatu wersalskiego, Francja szukała porozumienia z ZSRR, Wielka Brytania zajmowała niezdecydowane stanowisko. Po zajęciu przez Niemcy Nadrenii (marzec 1936) Edward Rydz-Śmigły potajem-nie zarządził przygotowanie planu wojny z Niemcami, zachowując jednocześnie dobre stosunki z naszym zachodnim sąsiadem.

Na tle coraz częstszych niepo-rozumień między Rzeszą hitlerowską a ZSRR Hitler chciał nakłonić Polskę do polityki wymierzonej przeciwko państwu radzieckiemu. Nie powiodły się zabiegi Hitlera starającego się sktonić Polskę do przystąpienia do Paktu Antykominternowskiego.Negatywne wrażenie na forum międzynarodowym wywarło ultymatywne żą-danie władz polskich nawiązania stosunków dyplomatycznych stawiane Litwie. Pod polską presją 19 marca 1938 r. zostały nawiązane polsko-litewskie stosunki dyplomatvczne, ale zbieżność wydarzeń z Anschlussem Austrii (12 marca 1938) i polskie metody nacisku wywarły niekorzystne wrażenie na Zachodzie.

24 października 1938 r. minister spraw zagranicznych Rzeszy Joachim von Ribbentrop w prywatnej rozmowie z polskim ambasadorem Józefem Lipskim po-stawił żądania włączenia Gdańska do Niemiec i zbudowania eksterytorialnej (wy-jętej spod kontroli polskiej) autostrady i linii kolejowej między Pomorzem a Prusami Wschodnimi. Rekompensatą dla Polski miało być przedłużenie paktu o nieagresji. Żądano także wejścia Polski do Paktu Antykominternowskiego. Pol-ska, praktycznie osamotniona, obarczona fałszywym wizerunkiem politycznym na arenie międzynarodowej, miała się stać kolejnym celem zaborczej polityki Hitlera.

Podobne prace

Do góry