Ocena brak

Polityka dystrybucji na rynkach zagranicznych - Czas wyborów i decyzji...

Autor /Julek Dodano /24.06.2011

Eksport pośredni – najbardziej odpowiada on małym i średnim przedsiębiorstwom. Ponoszą one wówczas znacznie niższe ryzyko handlowe i nie wymaga to od nich dużych nakładów pieniężnych. Międzynarodowy marketing i sprzedaż wykonywane są przez kogoś innego i firmy często nawet nie wiedzą, co się dzieje się z ich produktami za granicą.Biuro handlowe. Niektóre duże firmy mają własne biura handlowe za granicą. Międzynarodowe firmy takie jak Shell, często dokonują zakupów np. materiałów przez takie właśnie biura.Międzynarodowe firmy handlowe. Specjalizują się w handlu międzynarodowym. Spełniają one trochę funkcję podobną do arbitrażystów w handlu światowym.

Przykładem może być United Africa Company – importer wielu towarów do krajów Afryki. Ma siedzibę w Londynie i jest częścią koncernu Unilever.Piggback – „świński grzbiet” lub „na jeźdźca”. W przypadków dóbr pokrewnych „nosiciel” mający nadwyżkę mocy w eksporcie oddaje te możliwości „jeźdźcowi”. PrzykładPhilips, który kilka lat temu był dystrybutorem teleksów TexHite’sa na niektórych rynkach.Przedsiębiorstwa zajmujące się eksportem. Prowadzą one eksport dla innych firm zastępując im funkcje działu eksportu. Mają własną sieć sprzedaży i marketingu i dysponują dużą wiedzą o rynkach zagranicznych.

Funkcjonują na zasadzie komisu i nazywane są agentami eksportowymi. Nie eksportują one jednak towarów fizycznie. Spedycją, dokumentację itp. zajmują się zleceniodawcy.Spółki handlu eksportowego. Ich właścicielami są firmy, które założyły spółkę dla sprzedawania na eksport. Są subsydiowane przez rząd, który zachęcał małe i średnie firmy produkujące dobra pokrewne do tworzenia spółek i eksportowania poprzez nie. Eksport bezpośredni – firma jest bezpośrednio zaangażowana w rynki zagraniczne i ma większą kontrolę nad tym, co dzieje się z produktami za granicą. Wiąże się on z większymi kosztami, które jednak powinny być rekompensowane większą sprzedażą. Sprzedaż bezpośrednia bez pośredników. Często występuje na rynkach wyposażenia dla przemysłu, gdzie jest kilku kupujących na skoncentrowanych obszarach, np. przemysł tekstylny na północy Francji.

Tak więc firmy sprzedające maszyny dla przemysłu tekstylnego powinny mieć swoich własnych sprzedawców działających zarówno na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych.Sprzedaż bezpośrednia poprzez agentów. Jest to bardzo powszechna forma. Agent jest pośrednikiem nie mającym prawa własności do towarów. On jedynie zawiera umowy w imieniu swoich szefów, otrzymuje prowizję i zazwyczaj po zapłaceniu należności firma przesyła towary nabywcy. Głównym zadaniem agenta handlowego jest nawiązywanie kontaktów handlowych i pośredniczenie przy zawieraniu transakcji. Mają oni również obowiązek prowadzenia działalności promocyjnej i badań rynkuDystrybutor. Jest to najczęściej występujący rodzaj pośrednika w polskim eksporcie. Działa on we własnym imieniu i na własny rachunek, najczęściej na zasadzie wyłączności produktowej lub geograficznej, a jego współpraca z eksporterem opiera się na długookresowych umowach. Dystrybutor to najczęściej przedsiębiorstwo hurtowe lub detaliczne dysponujące własną siecią sprzedaży.

Często zdarza się za dystrybutor nadaje produktowi własną markę i wówczas pozycja eksportera jest podrzędna. Kiedy jednak produkt eksportera jest oznaczony marką i jest ona dobrze znana na rynku zagranicznym, to ma on nadrzędną pozycję wobec dystrybutora i może kontrolować kanał dystrybucji.Warunkiem dobrego funkcjonowania systemu dystrybucji jest zapewnienie swoistej równowagi między interesami producenta, niezależnego pośrednika i konsumenta. Interesy te przejawiają się w kryteriach, jakie każdy z wymienionych podmiotów stosuje przy wyborze innego.

Podobne prace

Do góry