Ocena brak

Politologia - Demokracja, zasady

Autor /alexis Dodano /25.03.2011

Wymagany Adobe Flash Player wesja 10.0.0 lub nowsza.

praca w formacie ppt Politologia - Demokracja, zasady

Transkrypt

Demokracja
zasady

 

 

Prawa wyborcze
Początek XX w. - masowy ruch na
rzecz przyznania praw wyborczych
kobietom.
Do tej pory: „zasada zdrowego
rozsądku”
Głowa rodziny.
Cenzusy.

Prawa wyborcze kobiet
1788 United States of America (to
stand for election)
1893 New Zealand (to vote)
1902 Australia*
1906 Finland
1907 Norway (to stand for election)*
1913 Norway**
1915 Denmark, Iceland*

1917 Canada (to vote)*, Netherlands (to stand
for election)
1918 Austria, Canada (to vote)*, Estonia,
Georgia1, Germany, Hungary, Ireland*,
Kyrgyzstan, Latvia, Lithuania, Poland,
Russian Federation, United Kingdom*
1919 Belarus, Belgium (to vote)*,
Luxembourg, Netherlands (to vote), New
Zealand (to stand for election), Sweden*,
Ukraine
1928 Ireland**, United Kingdom**
1944Bulgaria, France, Jamaica

1960 Canada (to stand for election)**
1971 Switzerland
1973 Andorra (to stand for election),
San Marino (to stand for election)
1976 Portugal**
1994 South Africa (Blacks)
2005 Kuwait

Kryzys demokracji –
początek XX wieku
Demokracja okazała się systemem
powolnym.
Pojawiają się napięcia, konflikty,
które są stymulowane przez system.

Nowe pojęcia po I Wojnie
Światowej
grupa nacisku
zawodowy polityk
rolę decydującą w polityce przejmują
partie polityczne (dyscyplina
partyjna)
opozycja

„Antydemokracja?”
Ograniczenie roli przedstawicieli
wybieranych w strukturze
demokratycznej (realizowanie woli
partii raczej niż wyborców).
Rola związków zawodowych i innych
lobby.

Nastroje społeczne
Rewolucja „moralna” – rośnie
uprzemysłowienie, bogactwo, rozwój
kina – zmieniają się normy i wartości
moralne .
Wzrasta zainteresowanie system,
który dostarczyłby jasnych reguł
ideologicznych, który byłby sprawny,
skuteczny i szybki.

Okres międzywojenny
Fascynacja alternatywami
demokracji: faszyzmem i
komunizmem.
II Wojna Światowa.
Powrót do demokracji.

Zasady ustrojowe
współczesnej demokracji
suwerenność narodu,
podział i równowaga władzy,
konstytucjonalizm,
praworządność,
pluralizm społ., polit., ekon.
ideologiczny

Suwerenność
Pojęcie suwerena.
„The king in the parliament”.
Naród suwerenem:
najwyższa wł. należy do narodu, przejawia
się w jego decydowaniu, jest wł.
ostateczną. Naród określa cele wł. p. i
znajduje praktyczną realizację poprzez
zgodność rozstrzygnięć organów p. z
oczekiwaniami społecznymi.

Formy realizacji
zwierzchnictwa narodu
Demokracja bezpośrednia: suweren
uczestniczy w sprawowaniu wł.
Osobiście.
Demokracja pośrednia suweren
uczestniczy w sprawowaniu wł.
poprzez przedstawicieli.

Formy demokracji
bezpośredniej

akt wyborczy,
referendum
inicjatywa ludowa,
weto ludowe,
skarga ludowa,
samorząd społeczny,
wyrażenie opinii.

Demokracja pośrednia
sprawowanie władzy poprzez
przedstawicieli (posłów, prezydenta)
+ korzystanie z instytucji:
partii politycznych,
grup nacisku

Prawo wyborcze
1. Całokształt norm regulujących

sposób wyłaniania organów
przedstawicielskich (konstytucja +
niektóre ustawy),
2. Uprawnienia obywatela do brania

udziału w wyborze przedstawicieli.

Zasady prawa wyborczego
powszechność ( czynne prawo
wyborcze vs. bierne prawo
wyborcze),
równość (każdy wyborca ma
jednakową liczbę głosów)
bezpośredniość (wyborcy głosują
osobiście na kandydatów na
deputowanych)
tajność głosowania

Podstawowe sposoby
podziału mandatów

proporcjonalny (podział mandatów
pomiędzy partie jest dokonywany
odpowiednio do liczby głosów
zebranych przez każdą z nich –
okręgi wielomandatowe)
większościowy (mandaty otrzymuje
tylko ta partia, która zebrała
określoną większość głosów w
danym okręgu – jedna).

Podział i równowaga władzy
Struktura organów, relacje pomiędzy sobą
regulowane są wg 2 zasad:
jednolitości władzy (w aparacie p.
istnieje jeden organ najważniejszy,
któremu podporządkowane są
wszystkie inne. Np. Szwajcaria
nadrzędność parlamentu nad innymi
organami),
podziału władzy (typowa dla demokracji:
wyraźne oddzielenie wł. ustawodawczej,

Konstytucjonalizm
„Konstytucja” – od łac. „constituere” =
urządzać, ustanawiać.
Konstytucja = akt pr. określający
zasady organizacji p. oraz relacje
pomiędzy jego obywatelami a wł.,
uchwalony przez dem. wybrany
parlament lub specjalnie wybraną
konstytuantę
Ustawa zasadnicza” – szczególna
moc pr., szczególna treść, specjalny
tryb jej uchwalania.

Zasada praworządności
P. prawne = p. konstytucyjne
(praworządne), w którym stosunki
miedzy organami p. i między
organami a obywatelami określane są
przez stabilne normy pr.
Sądowa kontrola administracji.
P. pr. vs. P. prerogatywne (wł. nie
dopuszcza do siebie ograniczających
ją reguł prawnych).

Zasada pluralizmu
Pluralizm = różnorodność w wielości.
Pluralizm polityczny = istnienie
różnorodnych sił politycznych,
konkurujących ze sobą w ramach
reguł przyjętych w danym p.
Przeciwieństwo: monizm
(podstawowe założenie to usiłowanie
kierowania wszystkimi dziedzinami
życia społecznego z jednego
centrum).

System d’Hondta
dzielen ie P artia A
głosów 75.000

P artia B
40.000

P artia C
30.000

P artia D
15.000

p rzez 1

75.000 (I) 40.000 (II) 30.000 (IV ) 15.000

p rzez 2

37.500 (III)20.000

15.000

7.500

p rzez 3

25.000 (V ) 13.333

10.000

5.000

p rzez 4

18.750

7.500

3.750

10.000

Podobne prace

Do góry