Ocena brak

Polisacharydy - GLIKOGEN

Autor /Klemens Dodano /21.09.2011

Odgrywa on analogiczną rolę w przemianie materii u zwierząt jak skrobia w roślinach i jest podobnie zbudowana. Od skrobi różni się tym, że jest o wiele bardziej rozgałęziona, ale łańcuchy boczne są o wiele krótsze i składają się najczęściej od jedenastu do dwunastu jednostek. Często jest nazywany skrobią zwierzęcą. Jest to zapasowy materiał pożywienia węglowodanowego i gromadzi się przeważnie w mięśniach i wątrobie. Wytwarza się z nadmiaru glukozy znajdującej się w krwi. Najłatwiej można otrzymać glikogen w wyniku ogrzewania wątroby z 30% KOH i strąceniu etanolem. W stanie czystym jest bezpostaciową substancją o białym kolorze łatwo rozpuszczaną w wodzie.

U roślin nie posiadających chlorofilu glikogen występuje bardzo powszechnie. Podobnie jak dekstryny jest on zdolny do tworzenia związków koloidowych w wodzie. Nie posiada właściwości redukujących, jest on optycznie czynny i odporny na działanie stężonych roztworów wodorotlenków potasu i sodu. Podobnie jak skrobia podczas hydrolizy wpierw rozpada się na maltozę, a potem na glukozę, jednak cząsteczka jest znacznie bardziej rozgałęziona niż u skrobi. W tym polisacharydzie występuje takie samo wiązanie jak przy amylopektynie: α-glikozydowe zarówno 1,4 jak i 1,6.

Podobne prace

Do góry