Ocena brak

Połączenia kości kończyny górnej

Autor /Irmina674 Dodano /23.08.2013

Stawy obręczy kończyny górnej.

Staw mostkowo-obojczykowy jest jedynym połączeniem stawowym kończyny górnej z tułowiem. Anatomicznie jest on stawem nieregularnym, czynnościowo stawem wieloosiowym, zbliżonym do kulistego, co zawdzięcza obecności dość grubego krążka stawowego. Staw ten tworzą powierzchnie stawowe wcięcia obojczykowego rękojeści mostka i końca mostkowego obojczyka, pokryte dość grubą chrząstką stawową. Otoczony jest torebką stawową z którą związany jest krążek stawowy dzielący jamę stawu na dwie części. Staw ten wzmocniony jest więzadłem mostkowo-obojczykowym przednim i tylnym, więzadłem żebrowo-obojczykowym oraz więzadłem międzyobojczykowym. Więzadła te są dość silne i zabezpieczają przed zwichnięciem. Ruchomość stawu nie jest zbyt duża. Ruch kolisty występuje podczas unoszenia obręczy kończyny, obracanie – przy wysuwaniu łopatki do przodu i do tyłu, a rotacja obojczyka – w ruchach wahadłowych ramienia. W ruchach tych staw ramienny uczestniczy biernie.

 Staw barkowo-obojczykowy. Tworzą go powierzchnie stawowe końca barkowego obojczyka i wyrostka barkowego łopatki. Powierzchnie te pokryte są chrząstką stawową, a całość otoczona jest dość luźną torebką stawową. Również w tym stawie znajduje się krążek stawowy, zwany też łąkotką. Staw ten wzmacniają więzadło barkowo-obojczykowe i mocne więzadło kruczo-obojczykowe, w którym wyróżnia się dwa pasmawięzadło czworoboczne położone tylno-bocznie i więzadło stożkowate leżące od strony przednio-przyśrodkowej.

W obrębie łopatki znajdują się więzadła rozciągające sięmiędzy poszczególnymi jej częściami, które zaliczamy do więzozrostów. Do więzadeł tych należą więzadło kruczo barkowe, które przebiega pomiędzy wyrostkiem kruczym i barkowym i stanowi sklepienie stawu ramiennego; więzadło poprzeczne łopatki górne, które przebiega nad wcięciem łopatki; więzadło poprzeczne łopatki dolne, które przebiega pod szyjką łopatki, pomiędzy grzebieniem i tylnym brzegiem panewki.

Stawy części wolnej kończyny górnej

Staw ramienny jest stawem kulistym wolnym, wieloosiowym, w którym mogą zachodzić ruchy we wszystkich kierunkach. Jest utworzony przez powierzchnię stawową głowy kości ramiennej i wydrążenie stawowe łopatki, pokryte chrząstkami stawowymi. Torebka stawowa jest luźno napięta, przymocowana do obrzeży powierzchni stawowej głowy kości ramiennej i obrąbka stawowego łopatki. Na wysokości guzków kości ramiennej znajduje się w niej otwór, przez który wnika do jamy stawu ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia kierując się do guzka nadpanewkowego łopatki, będącego miejscem jego przyczepu początkowego. Ścięgno to wewnątrzstawowo znajduje się pochewce maziowej. Wspomniana dysproporcja powierzchni stawowych i luźno napięta torebka stawowa umożliwiają duży zakres ruchów, ale zarazem predysponują do zwichnięć stawu ramiennego. W pewnym stopniu zabezpieczeniem przed zwichnięciem jest sklepienie utworzone przez płaskie, ale mocne więzadło kruczo-barkowe, rozpięte między wyrostkiem barkowym a kruczym. Wzmocnienie torebki stawowej stanowią więzadło kruczo-ramienne, przyczepiające się do podstawy wyrostka kruczego łopatki i do obu guzków kości ramiennej, oraz więzadła obrąbkowo-ramienne biegnące od obrąbka stawowego do guzka mniejszego. W miejscach, gdzie ścięgna lub mięśnie przebiegają nad kością występują kaletki maziowe, mająca za zadanie chronić je przed urazami ze strony kości.

Staw łokciowy składa się z trzech stawów objętych wspólną torebką stawową. Staw ramienno-łokciowy jest stawem zawiasowym. Torzą go powierzchnie stawowe bloczka kości ramiennej i wcięcia bloczkowego kości łokciowej. W stawie tym odbywa się ruch zginania i prostowania przedramienia. Ruch zginania ogranicza wyrostek dziobiasty kości łokciowej wchodzący do dołu wyrostka dziobiastego kości ramiennej, a prostowania przez wyrostek łokciowy kości łokciowej zagłębiający się w dole wyrostka łokciowego kości ramienne. Drugi staw to staw ramienno-promieniowy. Jest stawem kulistym. Tworzą go powierzchnie staowe główki kości ramiennej i dołka stawowego głowy kości promieniowej. Zachodzą w nim ruchy tylko w dwóch osiach – pionowej (obracanie) i poprzecznej (zginanie i prostowanie). Trzecim stawem jest staw promieniowo-łokciowy bliższy. Jest to staw obrotowy, jednoosiowy. Tworzą go powierzchnie stawowe obwodu stawowego głowy kości promieniowej i wcięcia promieniowego kości łokciowej. Torebkę stawową wszystkich trzech stawów wzmacniają więzadła poboczne promieniowe, poboczne łokciowe oraz więzadło pierścieniowate kości promieniowej.

Staw promieniowo-łokciowy dalszy jest stawem obrotowym, zbliżonym pod względem budowy i funkcji do stawu promieniowo-łokcowego bliższego. Zasadnicza różnica polega na tym, że kość promieniowa i łokciowa zamieniają się tu rolami. Główką jest głowa kości łokciowej, a panewką wcięcie łokciowe kości promieniowej. Torebka stawowa, przytwierdzona na granicy powierzchni stawowych i krążka stawowego stawu promieniowo-nadgarstkowego, jest mocna, ale luźna. Tworzy też wypustkę, kaletkę maziową, która wnika ku górze między kości przedramienia. Nazywa się to zachyłkiem workowatym.

Stawy ręki

Staw promieniowo-nadgarstkowy jest stawem elipsoidalnym. Panewkę stanowi powierzchnia stawowa nadgarstkowa kości promieniowej i krążek stawowy, a główkę powierzchnie stawowe szeregu bliższego kości nadgarstka z wyjątkiem kości grochowatej. Torebka stawowa luźno napięta, przytwierdzona jest na obrzeżach powierzchni stawowych; wzmacnia ją kilka więzadeł będących jednocześnie więzadłami ręki. Więzadło poboczne nadgarstka promieniowe przebiega od wyrostka rylcowatego kości promieniowej do kości łódeczkowatej. Więzadło poboczne nadgarstka łokciowe przebiega od wyrostka rylcowatego kości łokciowej do kości grochowatej i trójgraniastej. Więzadło poboczne nadgarstka łokciowe przebiega od wyrostka rylcowatego kości łokciowej do kości grochowatej i trójgraniastej. Bardzo pomocne i szerokie więzadło promieniowo-nadgarstkowe dłoniowe biegnie skośnymi pasmami od wyrostka rylcowatego kości promieniowej i brzegu dłoniowego powierzchni stawowej nadgarstkowej kości promieniowej do kości łódeczkowatej, księżycowatej, trójgraniastej i łódeczkowatej. Więzadło promieniowo-nadgarstkowe grzbietowe jest słabsze. Biegnie od brzegu grzbietowego powierzchni stawowej nadgarstkowej kości promieniowej do szeregu bliższego kości nadgarstka. Więzadł łokciowo-nadgarstkowe dłoniowe przebiega od wyrostka rylcowatego kości łokciowej do kości nadgarstka. W stawie promieniowo-nadgarstkowym zachodzą ruchy zginania , prostowania, odwodzenia, przywodzenia oraz ruchy obwodzenia, których zakres może się zwiększyć przy połączeniu z ruchami w stawie promieniowo-łokciowym dalszym.

Stawy nadgarstka są utworzone przez powierzchnie stawowe między sąsiadującymi ze sobą koścmi nadgarstka szeregu zrówno bliższego, jak i dalszego. Są to stawy międzynadgarstkowe, stawy śródnadgarstkowe i staw kości grochowatej. Stawy te są wzmocnione przez więzadła – więzadło poboczne nadgarstka promieniowe i łokciowe, więzadło promieniowo-nadgarstkowe dłoniowe i grzbietowe, więzadło dłoniowo-nadgarstkowe łokciowe, więzadła międzynadgarstkowe dłoniowe i grzbietowe, więzadła międzynadgarstkowe międzykostne, więzadło grochowo-haczykowate i grochowo-śródręczne. Więzadła te pozwalają na pewne niewielkie ruchy. Stawy nadgarstkowo-śródręczne tworzą płaskie powierzchnie stawowe kości nadgarstka i odpowiadające im powierzchnie stawowe na podstawach kości śródręcza. Wyjątkiem jest staw nadgarstkowo-śródręczny kciuka, który jest stawem siodełkowatym utworzonym przez siodełkowate powierzchnie kości czworobocznej większej i pierwszej kości śródręcza. Torebka stawowa jest wspólna dla stawów nadgarstkowo-śródręcznych II-V i ma trzy wypustki wnikające w szczeliny stawów międzyśródręcznych utworzone przez płaskie powierzchnie poboczne podstaw kości śródręcza. Wszystkie te stawy są wzmocnione przez więzadło nadgarstkowo-śródręczne grzbietowe, więzadła nadgarstkowo- śródręczne dłoniowe, więzadła śródręczne grzbietowe i dłoniowe oraz więzadła śródręczne międzykostne.

Stawy śródręczno-paliczkowe zalicza się do stawów kulistych. Tworzą je powierzchnie stawowe głów kości śródręcza i odpowiadające im powierzchnie dołków stawowych podstaw paliczków bliższych. Torebki stawowe przytwierdzone są na obwodach powierzchni stawowych. Wzmacniają je więzadła poboczne, więzadła dłoniowe i więzadło poprzeczne głębokie śródręcza. W stawach tych zachodzą ruchy zginania i prostowania, odwodzenia i przywodzenia oraz ruchy obrotowe

Stawy międzypaliczkowe ręki są stawami zawiasowymi, utworzonymi przez powierzchnie stawowe głów paliczków bliższych i środkowych oraz powierzchnie stawowe podstaw paliczków środkowych i dalszych. Torebki stawowe przytwierdzone na granicy powierzcni stawowych są silnie napięte. Wzmacniają je więzadła poboczne i więzadła dłoniowe. W stawach tych odbywają się tylko ruchy zgięcia i prostowania.

Podobne prace

Do góry