Ocena brak

Pokrzywa zwyczajna

Autor /Gabriel7474 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwała, nierozgałęziona, gromadnie rosnąca bylina, różnej wysokości (od 30 cm do ponad 1 m), zależnie od siedliska. Kwiaty męskie i żeńskie wyrastają na różnych osobnikach; takie gatunki nazywa się dwupiennymi. Liście o krótkich ogonkach umieszczone są naprzeciwległe na czworo-kanciastej todydze. Blaszka liściowa jest spiczasto jajowata do sercowatej, grubo ząbkowana, przylistki u nasady ogonka liściowego są wąskie.

Kwiaty tworzą częściowe kwiatostany w pachwinach górnych liści. U roślin męskich są one skierowane skośnie ku górze, u żeńskich po zapłodnieniu zwisają w dól. Niepozorne poszczególne kwiaty mają długie szypułki. Kwiaty męskie zawierają po 4 pręciki, stojące przed listkami okwiatu, mniej więcej równej wielkości. Kwiaty żeńskie mają listki okwiatu niejednakowej wielkości. Zalążnia górna z pędzelkowatym znamieniem; przy dojrzewaniu owocu zostaje otoczona długimi listkami okwiatu. Cała roślina jest pokryta włoskami parzącymi.

Siedlisko: Typowy chwast. Zwykle rośnie w wielkich skupieniach na glebach bogatych w azot. Na przydrożach, przy płotach, polankach leśnych, nad brzegami wód; w górach aż do piętra alpejskiego.

Rozmieszczenie: Na całej półkuli północnej.  

Okres kwitnienia: Od czerwca do listopada.  

Zastosowanie: Młode pędy jako szpinak, w zupach ziołowych i na surowo (po sparzeniu !) ze świeżymi ziołami. Na świeżo lub suszona może być stosowana jako herbatka.

Uwagi ogólne: Pokrzywa zwyczajna jest z dawien dawna wielorako użytkowaną rośliną. Obok jej zastosowania jako dzikiego warzywa i rośliny leczniczej miała ona znaczenie, jeszcze w XVIII wieku, jako roślina włóknodajna (muślin z włókien tkanki łodygi).

Podobne prace

Do góry